We gaan aanstaand weekend luisteren naar het evangelie van de Emmaüsgangers.
Het begint met twee leerlingen van Jezus die op de derde dag na zijn kruisiging en begrafenis op weg waren naar het dorp Emmaüs, dat ongeveer 11 kilometer van Jeruzalem lag. Ze waren teleurgesteld en in de war over wat er met Jezus was gebeurd. Terwijl ze onderweg waren, kwam Jezus zelf naast hen lopen, maar ze herkenden Hem niet. Jezus vroeg waarom ze zo bedroefd waren en ze vertelden Hem over de gebeurtenissen van de afgelopen dagen, inclusief de dood van Jezus aan het kruis.
Jezus legde uit dat dit alles moest gebeuren volgens de Schriften en dat hij de Verlosser (Messias) was die was voorspeld. Hij begon vanaf Mozes en alle profeten de Schriften uit te leggen. Toen ze in Emmaüs aankwamen, nodigden de twee leerlingen Jezus uit om te blijven overnachten en met hen te eten. Tijdens het breken van het brood herkenden ze Jezus en Hij verdween uit hun zicht. Ze realiseerden zich dat hun harten in vuur en vlam stonden terwijl Jezus de Schriften uitlegde en met hen sprak.
Dit verhaal heeft een diepe betekenis voor ons, als gelovigen. Ten eerste zien we dat zelfs degenen die dicht bij Jezus stonden en Hem volgden, moeite hadden om de betekenis van Zijn lijden en verrijzenis te begrijpen. Maar we zien ook dat Jezus zelf bereid was om naast hen te lopen, met hen mee te lopen, om hen te onderwijzen en hen te helpen begrijpen wat er was gebeurd.
Daarnaast is het belangrijk om op te merken dat Jezus zich pas openbaarde aan de Emmaüsgangers toen Hij het Brood brak en deelde. Dit is een verwijzing naar de heilige Mis; de Eucharistie, waarin Jezus zichzelf aan ons openbaart en zich met ons verenigt door de gave van de H. Communie; Zijn Lichaam en Bloed.
Dit evangelie van deze zaterdagavond / zondag is dus een herinnering voor ons dat Jezus altijd bij ons is, zelfs als we Hem niet herkennen. Hij loopt naast ons, Hij onderwijst ons en Hij openbaart zichzelf aan ons in Gods Woord en Eucharistie. Laten we nu ons hart openstellen voor Jezus, zodat we Jezus beter begrijpen en Zijn liefde en genade kunnen ervaren.
Laten we tot slot samen bidden:
“Goede Jezus, dank u dat u altijd bij ons bent, en bij mij bent, zelfs als we u niet meteen herkennen. Help ons om steeds weer ons hart voor u te openen, zodat we uw liefde en genade kunnen ervaren en kunnen getuigen van uw aanwezigheid in ons leven. Amen”.
Sinds het Jaar 2000 wordt Beloken Pasen in het teken van de Goddelijke Barmhartigheid ofwel de Barmhartige Liefde van Jezus gevierd, een zondag die werd ingesteld door paus Johannes Paulus II.
Het is een viering van de Goddelijke Barmhartigheid als een uitdrukking van Gods goedheid, die zijn eniggeboren Zoon, Jezus Christus, als Verlosser heeft geschonken om de mensheid eeuwig leven te bieden door het Paasmysterie van zijn Zoon.
De instelling van deze zondag is van groot belang voor de hele Kerk, zoals opgeschreven in de dagboekaantekeningen van zuster Faustina. Op deze dag worden de diepste diepten van Gods tedere Barmhartigheid gevierd en wordt een overvloedige genade uitgestort over de zielen die tot de fontein van Gods Barmhartigheid naderen. Wie te biechten gaat en de Heilige Communie ontvangt, zal volledige vergeving van zonden en kwijtschelding van straf ontvangen, zoals beloofd door Jezus aan zuster Faustina. Op deze dag staan alle sluizen van de Hemel open voor genade, en allen worden uitgenodigd om hun harten te openen voor Gods Barmhartige Liefde en zo zijn genade (opnieuw) te ontdekken.
Wij zijn allen uitgenodigd tot het Feest van de Goddelijke Barmhartigheid!
Verdieping
Op de avond van de eerste dag van de week waren de leerlingen bij elkaar, met de deuren op slot uit angst voor de Joden. Dit is begrijpelijk, want ze waren nog steeds verward en bang na de kruisiging van Jezus. Maar plotseling komt Jezus in hun midden, ondanks de gesloten deuren. Jezus’ verrijzenis heeft de fysieke beperkingen van de mens overstegen en laat zien dat Hij macht heeft over de natuurlijke wereld.
Vervolgens toont Jezus zijn doorboorde handen en zijde aan zijn leerlingen. Hij toont de wonden die Hij heeft opgelopen tijdens zijn kruisiging. Dit is een herinnering aan zijn offer voor de zonden van de mensheid. Jezus’ lijden en dood aan het kruis waren geen willekeurige gebeurtenissen, maar waren de vervulling van Gods plan voor verlossing.
Na zijn verschijning stuurt Jezus zijn leerlingen op een missie. Hij zegt tegen hen: “Zoals de Vader Mij gezonden heeft, zend Ik ook u” (Johannes 20:21). Hier zien we dat Jezus zijn apostelen roept om zijn Werk van Barmhartigheid voort te zetten en zijn Boodschap van genade en verzoening met de wereld te delen.
Dit geldt ook voor ons vandaag. Als gelovigen zijn we geroepen om de liefde van Jezus te delen en zijn boodschap van redding door genade te verspreiden naar anderen om ons heen.
Thomas, een van de apostelen, was er niet bij toen Jezus verscheen. Toen de anderen hem vertelden dat ze Jezus hadden gezien, kon hij het niet geloven en zei: “Als ik niet in zijn handen het teken van de spijkers zie en mijn vinger in het teken van de spijkers steek en mijn hand in zijn zijde leg, zal ik beslist niet geloven” (Johannes 20:25).
Laat dit zien dat Thomas twijfelde aan de verrijzenis van Jezus?
Een week later verschijnt Jezus opnieuw, en dit keer is Thomas erbij. Jezus nodigt hem uit om zijn handen en zijde aan te raken en te geloven. Thomas reageert onmiddellijk met: “Mijn Heer en mijn God!” (Johannes 20:28). Hier zien we Gods genade werkzaam door Jezus, die begrip heeft voor de twijfels van Thomas en hem uitnodigt om toch te geloven. Jezus legt ons hier uit dat het normaal is om vragen te hebben en misschien soms te twijfelen, maar dat Hij bereid is ons daarin te ontmoeten en ons te helpen te groeien in geloof.
Jezus richt zich tot Thomas en zegt: “Omdat je Mij gezien hebt, heb je geloofd; zalig zijn zij die niet gezien hebben en toch geloven” (Johannes 20:29).
Geloven in Jezus gaat verder dan alleen met wat we kunnen zien of begrijpen met onze zintuigen. Het vraagt om een diepgaand vertrouwen en overgave aan Hem, zonder gezien te hebben.
Het geloof in Jezus opent de deur naar het eeuwige leven bij God.
Moge dit Evangelie u en ons allen inspireren om te geloven; en om te groeien in dat geloof. Mogen we altijd de verlossende kracht van Jezus’ verrijzenis doorgeven aan anderen. Amen.
Toespraak van Marguerite tijdens de grote Internationale Bedevaart van het Legioen Kleine Zielen op zondag 30 augustus 1998
Dierbare Kleine Zielen,
Moge de Heilige Geest mij verlenen, uw hart te raken. Het heeft God behaagd dat wij ook dit jaar nog, hier samen zijn om de glorie van de Heer te bezingen, en voor een broederlijke dialoog in de Oneindige Liefde, die te weinig gekend is in deze wereld die ontrouw is aan haar Schepper. Bidden wij samen een Weesgegroet opdat, door bemiddeling van de Maagd Maria, haar welbeminde Zoon Jezus Zijn genaden zou uitstorten over heel deze bijeenkomst van Kleine Zielen en over elk van ons in het bijzonder.
Dierbare Kleine Zielen, Jezus is onze Grote Vriend die alles begonnen is door Zijn Verlossingswerk dat Hij in elk van ons zal voltooien. Hij zal zijn kleine medeverlossers verenigen met Zijn verheerlijkt lichaam, op de Dag van zijn Wederkomst. Mijn kleine kindertjes, hier beneden is er geen langdurige rust voor ons.
Het is een strijd van elk ogenblik en onze wreedste vijand is ons eigen ik, en het is de overwinning op onszelf die ons zal leiden naar de heiligheid van ons diepste wezen, maar dat zich zal openbaren in heel de heerlijkheid van het zalige leven dat de Heer op dit ogenblik voorbereidt voor Zijn trouwe dienaars. Laat ons niet bedroefd zijn om onze zwakheden, onze onmacht, zelfs niet om ons vallen, want zij zijn slechts aardse meststof waarvan Jezus zich bedient om de akker van onze bekeringen, die Hij wenst te bezitten, vruchtbaar te maken. De Barmhartige Liefde prikkelt de goede voornemens, de Liefde leert standvastigheid en trouw aan de genade. De Liefde schenkt aan de ziel een geest van gebed, de kracht om te offeren en boete te doen in overeenstemming met zijn aanbiddelijke Wil.
De liefde is deugd van nederigheid, geduld jegens onszelf en jegens onze naaste. Dierbare Kleine Zielen, onthoud goed deze woorden die Jezus dierbaar zijn: Hij wil in ons bloeiende liefde zien, in de zielen die zich beschikbaar stellen, onderworpen aan de Aanbiddelijke Wil van Hem die ons zozeer bemint. En als wij Jezus beminnen zal Hij niet ophouden ons buitengewone genaden te schenken. Wij moeten onze broeders beminnen, wie zij ook zijn, en niet over hen oordelen. Het is al voldoende ernstig dat wij allen het laatste oordeel zullen ondergaan, dat zachtmoedig en barmhartig zal zijn voor hen die zich zondaars weten en Gods vrienden willen zijn. Indien wij vertrouwvol en berouwvol zijn over onze fouten, blijft Jezus in elk van ons, wie wij ook zijn, door Zijn mystiek diep en liefdevol Leven, dat verliefd is op Zijn schepselen die Hij wil redden.
Toelichting bij de foto
Deze foto is genomen tijdens een internationale bedevaart naar de heilige berg van Chèvremont en de kapel van de Barmhartige Liefde. Als gevolg van de meestal zeer goede opkomst, met o.a. bussen uit Frankrijk, Spanje, Polen, Italië, Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland, moest er elk jaar voor deze gebedsbijeenkomst een speciale grote tent worden opgebouwd. De Basiliek en de Kapel waren immers veel te klein om alle bedevaarders te kunnen ontvangen. In de hoogtijdagen van de jaren ’80 en ’90 waren regelmatig wel 5000 tot 6000 mensen aanwezig. Deze bijzondere en genadevolle bedevaarten vonden elk jaar plaats op de laatste zondag van de maand augustus en hebben geduurd van 1971 tot 2011: dus precies 40 jaar!
Zijn voorkeur gaat uit naar de heel kleinen: “Als gij niet wordt als kleine kinderen, zult gij Gods koninkrijk niet binnentreden”. God bemint de armen, de nederigen, de vluchtelingen, de ongelukkigen die door de huidige wereld bedorven en verworpen zijn. Hij bemint de zieken, de bedrukten, maar zeker ook, de groten van deze wereld die zich heel klein kunnen maken om hen te helpen die hongerig zijn, die dorsten naar rechtvaardigheid, broederlijkheid, materiële en geestelijke hulp. Dus zeg ik u, kinderen, deze groten, rijk en machtigen van deze wereld zullen door God hooggeacht worden als zij gehoor geven aan de Liefde van Jezus in hun hart en die hen oproept Barmhartige Samaritanen te zijn.
Vergeten wij daarom nooit onze kleine ongeboren martelaars; martelaars geofferd bij het prille ontluiken van hun leven, bloederige slachtoffers, maar reeds engelen in het paradijs. Bidden wij voor de lichtzinnige moeders, die niet aarzelen het leven dat zij dragen te doden, want zij kruisigen Jezus opnieuw, Hem de Schepper, de Heer van het Leven. Mochten zij deze Waarheid begrijpen, en de gevolgen die hen in de toekomst wachten. Jezus lijdt in hen. De Kleine Zielen zullen ook bidden voor de artsen die ik, omdat het de waarheid is, wreed en misdadig moet noemen, zonder eerbied voor de vrucht van liefde die groeit in het geschonden lichaam van de arme moeders die het heilige mysterie dat zij in zich dragen, niet begrijpen. Deze dokters die hen niet bewust maken van wat het moederschap is: een klein wezentje dat in hen smeekt en schreeuwt: “Mama, dood mij niet”.
Alles wat ik u zeg, dierbare Kleine Zielen, komt uit Jezus’ Hart. Zijn woorden zijn eisen, smeekbeden van de Welbeminde die ons toeroept: “zondig niet meer, gij doet Mij lijden”. En Jezus noemt ons Zijn vrienden. Maar willen wij echt Zijn vrienden zijn? Willen wij, ik herhaal het, Zijn kleine medeverlossers zijn, om deze wereld in nood te redden? Zoveel vragen. En hoeveel antwoorden zijn er te geven. Jezus eist niet. Zijn liefde vraagt, smeekt, kondigt zijn Glorievolle Terugkomst aan waar wij zozeer op hopen. Niemand kent dag noch uur van deze terugkomst, maar laat ons hopen dat die niet lang uitblijft, want de mens is vernieler van de schepping geworden. De mens wil God zijn. De mens steelt en misbruikt de naam van God. De mens wil scheppen en hij vernielt. De mens spreekt over liefde en vervangt dat woord door ondeugd, verdorvenheid, permissiviteit van het slechte langs pornografie en wil zelfs gaan tot het schandelijk, zogenaamd huwelijk tussen homoseksuelen, tot vrije verkoop van drugs in vele landen. En wat wordt er daardoor van onze kinderen? Ik laat het u raden.
En boven een groot mysterie dat de geschiedenis overstijgt, is er dat van de Katholieke Kerk die universeel wil zijn. In onze tijd wordt onze Kerk bestreden in haar leer en in haar moraal en vooral in haar bestuur. Maar zij staat pal en zal steeds pal blijven want zij hoort Jezus toe. Zij is onwrikbaar, aangepast aan de noden van de tijd, maar blijft onveranderlijk in haar leer, lijdend onder ongehoorzaamheid en onbegrip, en toch kracht puttend uit haar huidige zwakheid. Door sommigen wordt zij gehaat, maar men mag zeggen dat zij altijd geducht wordt. Men wil haar doodzwijgen, haar misprijzen. De regeringen wanen zich God. Dit neemt niet weg dat de Kerk steeds op het voorplan staat, in de belangstelling van de wereld. Wij zien het dag na dag, steeds opnieuw en meer dan ooit in de verheven Persoon van onze veelgeliefde Paus Johannes Paulus II, rechtopstaand en vastgeklonken aan de Rots waarop de kerk steun.
Onze Kerk, Kinderen, heeft slechts één doel: geluk en welzijn in Gods liefde aan de mensen bezorgen. Zij streeft naar “Vrede aan de mensen van goede wil”, van welke natie ook. Men heeft haar vijand van cultuur genoemd, zij zou de beschaving ten gronde richten. Geloof dit niet. Zij vraagt vooral eerbied en erkentelijkheid voor de Heilige Eucharistie bij het ontvangen van dit Liefdesacrament. Zij vraagt gehoorzaamheid aan de voorschriften van Jezus. Ik zeg u; de Heilige en Apostolische Kerk, zelfs zonder menselijke bijstand en als geketend, blijft sterk en vrij en verovert vele harten.
Jezus, beste Kleine Zielen, verzoent in zichzelf de eisen van een oneindige heerlijkheid; de noodzaak van gevoelsliefde en daarbij bovenal de geestelijke schoonheid te beminnen, de dorst naar oneindig geluk die elk menselijk hart kwelt en het verlangen naar rust en naar een leven zonder einde.
Dierbare Kleine Zielen, gij weet dat Sint Jozef, de grootste heilige in de hemel, tot Beschermheer van het dierbare Legioen werd uitgeroepen. Bij hem en bij de kleine Theresia van het Kind Jezus, Patrones van het Legioen, zijn wij in goede handen. Nemen wij deze grote heilige van de stilte tot voorbeeld, die alle ruimte laat voor Jezus en Maria. Heilige van de stilte. Stilte van God in onze vaak door het leven gekneusde harten. Vragen wij op voorspraak van Sint Jozef een diepe liefde, een grenzeloze dankbaarheid jegens de Heer, die ons zulk een verdediger schonk, te mogen uitdrukken, onder mekaar en om ons heen.
Om over de groei van de Kleine Zielen te waken geeft Jezus ons deze goede Heilige, deze grote Zwijgzame, die bekommerd is om onze voortgang op Gods wegen. Koninklijke deugd waaruit de Oneindige Liefde komt, soms verborgen, maar steeds werkzaam, want wezenlijk gevoed door onze dierbare Voedstervader Sint Jozef. Begrijpen wij goed de belangrijke rol van Sint Jozef in het Legioen. Hij ziet in elk van ons de Kleine-Grote Jezus, van wie hij, met zoveel liefde, vertrouwen, kleinheid en zielenadel geput uit de Barmhartige Liefde, de Voedstervader was. Dit is de grote liefdesles door onze dierbare Beschermheer, Sint Jozef, in vereniging met de kleine Theresia, aan de Kleine Zielen gegeven, om ons te leren beminnen.
Dierbare Kleine Zielen, ik eindig hierbij met het verhaal van ons bezoek aan de Heilige Vader te Rome. Mijn geestelijke Vader en ikzelf, vergezeld door een andere Kleine Ziel hebben de eer gehad, de heilige Vader in het Vaticaan te ontmoeten om hem het vierde deel van de Boodschap aan te bieden. (nb. op 12 december 1979 bood Marguerite het 1e deel van de Boodschap aan paus Johannes Paulus II aan. Hij zou spontaan hebben gezegd: “Ik weet het, ik weet het”.)
Deze tweede ontmoeting met de Heilige Vader is een uniek moment in mijn leven. Ik heb met ontroering diezelfde blik gezien die mij in 1979 zo aangegrepen heeft. Ik kan u zeggen dat dit bezoek van 2 juli (1998) een succes was voor ons en voor het dierbare Legioen. Wij hebben de ochtendmis van de Heilige Vader, in zijn privékapel bijgewoond, ingetogen en in zekerheid, door zijn aanwezigheid, in tegenwoordigheid van de Heer zelf te zijn. Zijn ingetogenheid is intens. Hij bidt en men voelt Hem zo nabij en toch zover weg van ons.
Onmiddellijk na de H. Mis van de Heilige Vader heb ik hem het vierde deel van de Boodschap kunnen overhandigen. Wanneer hij, na andere aanwezigen te hebben begroet, naar mij toekwam, heeft hij mij herkend en zachtjes gezegd: “Ah, Marguerite”, als teken van herkenning. Hij heeft het boek aangenomen, heeft mij glimlachend gezegend en heeft mijn hand in de zijne genomen, Ik heb een kort onderhoud met hem gehad en ik heb hem al de liefde en trouw van de Kleine Zielen overgemaakt.
De privésecretaris van de Heilige Vader, Monseigneur Dziwisz, die hem vergezelde, heeft mij tijdens dit onderhoud ook gezegd; “Proficiat voor alles wat gij doet. En hoe stelt uw beweging het”? Ik heb geantwoord: “Zeer goed, over geheel de wereld. De Boodschap wordt verspreid over 130 landen en is vertaald in bijna 20 talen”. Hij heeft mij gezegd: “doe zo voort”. Mijn geestelijke vader heeft hem het vierde deel van de Boodschap aangeboden dat hij glimlachend heeft aangenomen. Vooraleer de zaal te verlaten waarin wij ons bevonden heeft de Heilige Vader zich naar ons toegekeerd en heb ik opnieuw, van op afstand zijn op mij gevestigde blik ontmoet. Wij hebben hem allen toegejuicht. De Heilige Vader heeft als afscheidsgroet de arm omhoog geheven en is teruggekeerd naar de kleine kapel waar ik de Heilige Tegenwoordigheid had aangevoeld.
Ik heb daarnaast ook de aanwezigheid van Jezus mogen ervaren in de ontmoeting, tijdens deze ochtendmis, met Monseigneur Amaral, bisschop van Fatima in Portugal, met wie ik ook gesproken heb. Ik heb hem toevertrouwd dat zijn voorganger, Monseigneur Venancio, die de genade verkreeg zich bezig te houden met die kleine zieners van Fatima, met mij een drukke briefwisseling heeft gehad. Hij was erdoor geboeid te vernemen dat ik brieven bezat van Monseigneur Venancio en hij heeft mij gezegd dat mijn brieven aan Monseigneur Venancio in de archieven van het bisdom Fatima bewaard zijn gebleven. Alles wat ik u hier zeg, dierbare Kleine Zielen, is slechts een beknopte weergave van ons bezoek aan het Vaticaan, maar ik kan u zeggen dat ik zwaar lijden heb gezien in de Heilige Vader. Ik heb het diep aangevoeld en gedeeld want de terugreis is voor mij zeer zwaar geweest. Maar vrede en vreugde in het lijden zijn mijn offers, die ik aan de Goede God heb aangeboden.
Ik vraag u, dierbare Kleine Zielen, door uw gebed en uw kleine offers onze dierbare Paus te steunen. Hij draagt het kruis van Christus, maar hij houdt stand. Het dierbare Legioen van de kleinen gaat vooruit op de weg naar de triomf van de Barmhartige Liefde in de wereld. Moge Jezus en Maria uw enige weg zijn naar de Liefde die begrijpt en vergeeft. Een Liefde zonder verdeeldheid en oneindig wacht op ons, indien wij trouw zijn aan Zijn Wet: “Bemint elkaar zoals Ik u heb bemind”.
Uit; Nieuwsbrief Maart / April 2023, Stichting Legioen Kleine Zielen Nederland, blz. 6-8.
Voelt u de vreugde van binnen in uw hart? Wat is ons een groot goed ten deel gevallen. Dramatische dagen ging hieraan vooraf. Nu is alle droefheid verdwenen, want de Heer heeft zijn belofte waargemaakt: Hij is niet dood, Hij leeft!
Nu is onze verlossing voltooid. Want nu zijn de poorten van het paradijs weer open, de engelen met hun zwaarden zijn verdwenen, en wij mogen deel hebben aan die hemelse vreugde. Wat een geweldig perspectief ligt er nu voor ons open. Alles wat ons bezwaart, alle zonden zijn van ons weggenomen. De dood heeft niet meer het laatste woord, maar het eeuwig leven bij de Heer.
Het is zo betreurenswaardig, dat vele gedoopten dit grote verlossingswerk niet meer zo beleven. Ze zitten in de schaduw van de dood, terwijl ze het niet beseffen. Vele gedoopten zijn het geloof in de verrijzenis en daarmee het geloof in de verlossing kwijtgeraakt. Hoe kunnen zij dat geloof weer herwinnen? Misschien helpt het dat wij in ons doen en laten tonen dat wij verlost zijn.
Laten we de vreugde uitstralen, laat het licht in ons branden als een vuur. Jezus, het Licht der Wereld, die de Weg, de Waarheid en het Leven is, moet door ons heen zichtbaar worden. Dat kan wanneer wij door daden van geloof, hoop en liefde, getuigen in ons dagelijks leven. We kunnen verkondigen zonder te verkondigen met woorden, maar door ons levensgetuigenis.
Laat onze vriendelijkheid stralen, laten onze woorden vol van liefde zijn, laten we vergevingsgezind en barmhartig zijn, laten we geduldig zijn. Wanneer wij zo leven dan moge het zo zijn dat we daardoor onze omgeving aansteken en zo ook een licht zijn dat blijft branden.
Mogen wij zo het licht van Pasen doorgeven en moge het voor ons en de onzen een zalig Pasen zijn.
Barmhartigheidszondag 16 april in de Antoniuskerk van Scharn te Maastricht
Programma: 14.00 uur Aanbidding van het H. Sacrament, zang, gebed en biechtgelegenheid, 15.00 uur Barmhartigheidrozenkrans, 15.15 uur H. Mis met Mgr. E. De Jong, hierna gezellig samenzijn op de pastorie.
Barmhartigheidszondag16 april bij O.L.Vrouw Ter Potterie te 8000 Brugge
Programma: 10.00 uur H. Mis, aansluitend Aanbidding met rozenhoedje -kroontje H. Zr. Faustina- en biechtgelegenheid. 12.00 uur koffie tafel met boterkoeken. 13.00 uur Film over het leven van Zr Faustina. Einde 15.00 uur. Prijs € 10, tel. 050/ 36 17 18
Dit weekend vieren we Palmpasen, de zondag die het begin markeert van de heilige week, de week waarin we de passie, dood en verrijzenis van onze Heer Jezus Christus herdenken. Het is een week van diepe emoties en overdenking, en het begint met een viering die gevuld is met vreugde en lofprijzing. We vieren en gedenken de triomfantelijke intocht van Jezus in Jeruzalem.
We zullen luisteren naar het evangelie waarin Jezus op een ezel rijdt en door de menigte wordt toegejuicht met palmtakken en gezangen: “Hosanna!”. Maar deze viering gaat dieper dan alleen een feestelijke tocht. Het symboliseert – vooraf – de overwinning van Jezus op de dood en zijn uiteindelijke triomf over het kwaad.
We zien in deze viering de vervulling van een profetie uit het Oude Testament, waarin wordt voorspeld dat de Messias zal komen en als Koning zal worden geëerd door zijn volk. Maar het is ook een teken van nederigheid, want Jezus rijdt niet op een prachtig paard, maar op een eenvoudige ezel. Dit laat zien dat Jezus geen aardse Koning wil zijn, maar de Overwinnaar die ons leidt naar verlossing en eeuwig leven.
Maar terwijl de mensen juichten en “Hosanna!” riepen, wisten ze niet dat deze triomfantelijke intocht het begin zou zijn van het lijden en de dood van Jezus. Ze zagen niet de donkere dagen die voor Hem en hen lagen. Maar Jezus wist dat zijn tijd op aarde kort zou zijn en dat Hij veel moest lijden en om te sterven om zo de mensheid te redden van een dood die eeuwig duren zou!
In deze heilige week zullen we de laatste dagen van Jezus op aarde herdenken en zijn ultieme Offer voor ons; zijn lijden en dood aan het kruis, waardoor onze zonden vergeven worden en we verzoend worden met God de Vader. Het is een week van vasten, gebed en bezinning, waarin we ons voorbereiden op de zijn Verrijzenis in de Paasnacht van de vroege Paaszondag.
Dus laten we vandaag de triomfantelijke intocht van Jezus in Jeruzalem vieren en ons verheugen in zijn overwinning op de dood en het kwaad. We kijken vooruit naar de komende dagen, zodat we de diepte van zijn Offer een beetje mogen begrijpen.
Moge de Heer u zegenen en ons allen leiden op de tocht door deze heilige week, zodat we ons hart en ons leven kunnen richten op Jezus in zijn Offer voor ons. Amen.
Vandaag wil ik graag met u spreken over St. Jozef, de echtgenoot van de Maagd Maria en de voedstervader van Jezus. Zoals beschreven in het Matheüs-evangelie (Mt. 1,18-24) waar we zo dadelijk naar gaan luisteren, was Jozef een rechtvaardige man en timmerman van beroep. Hij was een nederige en gehoorzame dienaar van God, die de Heilige Geest volgde in al zijn handelingen.
Homilie
Toen Jozef ontdekte dat Maria zwanger was, wist hij dat hij niet de vader was. Maar in plaats van haar openlijk te beschuldigen of te veroordelen, besloot hij in stilte van haar te scheiden om haar te beschermen tegen mogelijke veroordeling en schande. Het was in deze tijd dat de engel van de Heer tot hem verscheen en hem vertelde dat het Kind dat in Maria’s schoot was ‘verwekt’ door inwerking van Heilige Geest, en dat Jozef moest trouwen met Maria en het Kind Jezus moest opvoeden als zijn eigen zoon.
Jozef was bereid om te gehoorzamen aan de wil van God, zelfs als dat betekende dat hij zijn eigen plannen moest opgeven en zijn leven moest veranderen. Hij accepteerde zijn roeping als aardse vader van Jezus en voedde Hem op met liefde en toewijding, terwijl hij Hem leerde over de H. Schrift en de wetten van God.
Als katholieken kunnen we veel leren van het leven van St. Jozef. Hij was bereid was om te doen wat God van hem vroeg. Zijn leven en zijn voorbeeld tonen ons het belang van nederigheid en gehoorzaamheid aan God, en hoe we onze eigen wil moeten onderwerpen aan Gods Wil.
Hieronder wil ik enkele manieren bespreken waarop we St. Jozef kunnen eren en zijn voorbeeld kunnen volgen.
Allereerst kunnen we St. Jozef eren door te bidden tot hem en hem vragen om zijn voorspraak. Als de voedstervader van Jezus en de beschermer van de Heilige Familie, is St. Jozef een krachtige voorspreker bij God. Door tot hem te bidden, kunnen we zijn bescherming en zegen ontvangen in ons dagelijks leven. We kunnen hem vragen om ons te helpen om ons te richten op de wil van God en ons te helpen bij het vinden van de juiste weg in ons leven.
Ten tweede kunnen we St. Jozef eren door zijn voorbeeld van nederigheid en gehoorzaamheid te volgen. Zoals we hebben geleerd uit het evangelie, was Jozef bereid om zijn eigen plannen op te geven en zijn leven te veranderen om de wil van God te doen. Hij was een man van weinig woorden en zijn daden spraken voor zichzelf. We kunnen ons laten inspireren door zijn voorbeeld en ons eigen leven richten op het dienen van God en anderen met nederigheid en gehoorzaamheid.
Ten derde kunnen we St. Jozef eren door ons te richten op het gezinsleven en ons te richten op de bescherming van onze geliefden. Als beschermer van de Heilige Familie was St. Jozef toegewijd aan de bescherming en zorg voor zijn gezin. We kunnen ons laten inspireren door zijn voorbeeld en ons eigen gezinsleven richten op de bescherming en zorg voor onze geliefden.
Ten slotte kunnen we St. Jozef eren door ons te richten op onze eigen roeping in het leven. Zoals we hebben geleerd uit het leven van St. Jozef, kan God ons leiden naar plaatsen die we niet verwachten en kunnen we worden opgeroepen om ons leven te veranderen om Zijn wil te doen.
St. Jozef was een man die zichzelf op de achtergrond hield en zijn taken vervulde zonder veel ophef te maken. Hij was nederig en dienstbaar aan God en de Heilige Familie. Zijn gehoorzaamheid aan God en zijn roeping in het leven, gaf hem de kracht en de wijsheid om te handelen in moeilijke tijden en om te zorgen voor degenen die hem waren toevertrouwd.
Laten we daarom vandaag bidden tot St. Jozef, de beschermer van de Heilige Familie en de patroonheilige van de universele Kerk, om ons te leiden in ons leven en ons te helpen om te leven volgens de wil van God. Moge St. Jozef u alle zegenen en u leiden op uw levensweg van geloof. Amen.
De opwekking van Lazarus is een bekend verhaal in het Nieuwe Testament en is te vinden in Johannes 11. Het verhaal vertelt over de opwekking van Lazarus uit de dood door Jezus. De opwekking biedt ons inzicht in de bedoelingen van Jezus en zijn zending op aarde.
Ten eerste toont Jezus zijn menselijkheid door te huilen om de dood van Lazarus en zijn zussen te troosten in hun verdriet. Ten tweede toont Hij ook zijn Goddelijkheid door Lazarus uit de dood op te wekken en zo laat Jezus zien dat Hij de belichaming is van verrijzenis en daarmee eeuwig leven.
Verdieping
Een van de meest indrukwekkende wonderen die Jezus verrichtte, is de opwekking van Lazarus uit de dood. Dit verhaal wordt verteld in het evangelie volgens Johannes (hoofdstuk 11). Het toont hoeveel Jezus hield van Lazarus en zijn zussen Maria en Martha, en hoeveel macht Hij heeft over leven en dood.
Lazarus was ernstig ziek geworden en zijn zussen stuurden daarom een boodschap naar Jezus om Hem daarover te waarschuwen. Maar Jezus bleef nog twee dagen waar Hij was, aan de andere kant van de rivier de Jordaan. Hij zei tegen zijn leerlingen dat deze ziekte niet tot de dood zou leiden, maar tot de verheerlijking van God. Hij wist wel dat Lazarus al gestorven was, maar Hij wilde een teken geven aan het volk.
Toen Jezus naar Bethanië kwam, het dorp waar Lazarus woonde, was Lazarus al vier dagen begraven. Veel Joden waren gekomen om beide zussen te troosten. Martha liep Jezus tegemoet en zei tegen hem: “Heer, als U hier geweest was, zou mijn broer niet gestorven zijn.” Ze voegde eraan toe: “Maar ook nu weet ik dat alles wat U van God vraagt, God U geven zal.” Jezus antwoordde haar: “Uw broer zal verrijzen.” Hij bedoelde dat Hij hem het leven terug zou schenken, maar Martha dacht dat Hij sprak over de opstanding op de laatste dag.
Daarna ging Jezus naar Maria toe, die huilde bij het graf van haar broer. Hij werd diep bewogen door haar verdriet en dat van de andere rouwenden. Hij vroeg waar ze Lazarus hadden neergelegd en ze wezen Hem een grot aan met een steen ervoor. Jezus beval om de steen weg te halen, maar Martha protesteerde: “Heer, hij riekt al; want het is al de vierde dag.” Jezus zei tegen haar: “Heb Ik u niet gezegd dat u Gods heerlijkheid zult zien als u gelooft?”
Toen haalden ze de steen weg en Jezus bad tot zijn Vader om Hem te danken voor het verhoren van zijn gebed. Daarna riep Hij met luide stem: “Lazarus, kom naar buiten!” En tot ieders verbazing kwam Lazarus uit de grot nog gewikkeld in linnen doeken. Jezus zei tegen hen: “Maak hem los en laat hem gaan.”
Dit wonder maakte een grote indruk op iedereen die het zag gebeuren. Velen geloofden nu in Jezus als de Zoon van God die leven geeft aan wie Hij wil. Maar sommigen gingen naar de hogepriesters om hun te vertellen wat er gebeurd was. De Farizeeërs waren bang dat Jezus te populair zou worden en dat ze daardoor problemen zouden kunnen krijgen met de Romeinen, de bezetters van het land. Ze besloten daarom om Jezus uit de weg te ruimen en te doden.
De opwekking tot leven van Lazarus laat zien hoeveel liefde en macht Jezus heeft. Hij maakt zelfs doden weer levend! De opwekking van Lazarus is een teken ook voor Jezus persoonlijk. Hij zal Zelfuit de dood verrijzen op de derde dag, en zo de dood overwinnen voor iedereen die in Hem gelooft. Hij belooft daarmee eeuwig leven, na dit leven, voor ieder die Hem volgt.
Beste Kleine Zielen in Nederland en ook in België,
We bevinden ons momenteel in de tijd tussen carnaval en Pasen, een tijd van voorbereiding en bezinning. Carnaval is een ‘feestelijke’ tijd waarin we ons amuseren en genieten voordat we ons richten op de vastentijd.
De vastentijd is een periode van veertig dagen waarin we ons voorbereiden op Pasen, het belangrijkste feest in het christendom. Het is een tijd van bezinning, vasten en gebed, waarin we ons richten op onze relatie met God en ons voorbereiden op de viering van de verrijzenis van Jezus.
De paaskaars symboliseert de verrijzenis van Jezus en de overwinning op de dood. Het licht van de kaars herinnert ons eraan dat we in Jezus’ voetsporen moeten treden en ons moeten richten op het eeuwige leven dat Hij ons heeft beloofd.
Laten we ons in deze tijd van voorbereiding en bezinning richten op de geloofswaarheden en ons openstellen voor Gods genade. Laten we ons laten inspireren door Gods woord en ons richten op de komende verrijzenis van Jezus. Laten we ons voorbereiden om het grote feest van Pasen te vieren en ons dankbaar tonen voor de overwinning van Jezus op de zonde en de eeuwige dood.
Vierde zondag van de Veertigdagentijd, Jaar A, 2023
Beste broeders en zusters in Christus,
Op deze vierde zondag van de veertigdagentijd worden we geconfronteerd met het verhaal van de blindgeboren man. Dit verhaal uit het Johannesevangelie (Johannes 9:1-41) is een krachtig getuigenis van de macht van Jezus om blinden te genezen en te laten zien; en om geestelijk verblinde harten van mensen te openen.
We worden geïntroduceerd bij de blindgeboren man die al zijn hele leven in duisternis heeft geleefd. De leerlingen vragen aan Jezus wie er gezondigd heeft – de man zelf of zijn ouders – om zo’n handicap te verdienen. Jezus antwoordt echter dat de blindheid niet het gevolg is van zonde, maar om de glorie van God te openbaren.
Jezus spuwt op de grond, maakt er slijk van en smeert dat op de ogen van de blinde man. Hij stuurt hem dan naar de vijver van Siloam om zich te wassen. Wanneer de man gehoorzaam doet wat Jezus zegt, dan ontvangt hij zijn gezichtsvermogen en kan hij zien.
Het lijkt een wonderlijk verhaal en het is gemakkelijk om het simpelweg te interpreteren als een fysieke genezing. Maar het gaat verder dan dat. Het is een verhaal over onze eigen genezing en bekering.
Wij zijn allemaal blindgeboren door de (erf)zonde. We kunnen de ware aard van God en onze eigen ware aard niet goed zien als we in duisternis leven. Maar wanneer we Jezus toestaan om in ons leven te komen om onze ogen te openen, worden we bevrijd van die geestelijke blindheid die ons zo gevangen houdt!
De reacties van de Farizeeën op de genezing van de blinde man zijn ook veelzeggend. Ze weigeren de waarheid van de genezing, én daarmee de zending van Jezus als Verlosser en Redder, te aanvaarden en willen de man en Jezus zelfs uit de synagoge – uit hun kerk – verdrijven. Ze zijn geestelijk blind en hun harten zijn verhard!
Maar de man die blindgeboren was, wordt een voorbeeld van geloof en gehoorzaamheid. Hij getuigt van wat er met hem is gebeurd en gelooft in Jezus als de Zoon van God, Verlosser en Redder. Hij ziet niet alleen met zijn ogen, maar vooral ook met zijn hart.
Laten we op deze zondagmorgen, ons openstellen voor de genezende kracht van onze Heer Jezus Christus. Laten we de geestelijke blindheid erkennen en Hem toestaan ons daarvan te genezen.
Laten we net als de blindgeboren man getuigen van wat God in ons leven (allemaal) doet en anderen inspireren om ook te geloven in de genezingskracht van Jezus. Laten we ons hart openen voor het licht en de liefde van Christus en ons inzetten om te leven als kinderen van het licht. Kinderen van geloof in Christus. Amen.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.