Jezus: “Ik ben de Barmhartige Liefde”

“Het ware teken van mijn Koningschap is mijn Geest van Liefde en van Barmhartigheid. Het andere teken dat ge met aandacht beschouwt is de WONDE in mijn hand die rust op mijn GODDELIJK HART om de kloppingen te bedwingen die mijn Liefde voor u, ongelukkige schepselen, aan dit Hart opdringt” (1 juli 1975).

---

In de jaren vlak na het Tweede Vaticaans Concilie heeft een huismoeder uit het Luikse (België), boodschappen van Jezus ontvangen in de vorm van innerlijke inspraken, waarin Hij haar vroeg om “Het Legioen van de Kleine Zielen” te stichten. Haar naam was Marguerite.

Op vraag van haar biechtvader en geestelijke leidsman, schreef zij in een schrift haar dialogen met de Heer en haar persoonlijke meditaties op. Deze schriften werden overhandigd aan de Bisschop van Luik. Na ze onderzocht te hebben, verleende de bisschop het imprimatur voor de Boodschappen. Zij werden uitgegeven onder de titel:

Marguerite

Boodschap van de Barmhartige Liefde

aan de Kleine Zielen

Daaropvolgend heeft dezelfde Bisschop van Luik het Legioen van de Kleine Zielen erkend als Vereniging van gelovigen in de schoot van de Katholieke Kerk.

Deze dialogen bevinden zich in het verlengde van het geestelijke Kindschap dat de heilige Theresia van het Kind Jezus zo nauw aan het hart lag …

“Kind, laat het liefdegraan ontkiemen dat mijn kleine bruid Theresia van het Kind Jezus in de zielen gezaaid heeft” (2 juli 1972).

Kleine Weg! Kleine Zielen! 

Deze dialogen bleven verdergaan gedurende een veertigtal jaren tot aan de dood van Marguerite, op 14 maart 2005, enkele weken vóór het overlijden van paus Johannes-Paulus II. Marguerite is trouwens door deze paus ontvangen geweest, namelijk in 1979 en in 1998 om hem eerst het eerste deel en vervolgens het vierde deel van de Boodschap te overhandigen. Zij was telkens begeleid door haar geestelijke leidsman.

De Paus liet verstaan dat hij de ‘Boodschap’ kende en hij zou haar gezegd hebben: “Het is goed! Het is heel goed!”

Merk op dat één van de aandachtspunten van de voorgestelde spiritualiteit van de Kleine Zielen juist is: het opdragen van uw gebed, uw leven, uw lijden, voor de heilige Vader, voor de Bisschoppen en voor een vernieuwde trouw van de christenen aan het kerkelijk leergezag.

Jezus zegt op een dag aan zijn vertrouwelinge: “Weet ge, kindlief, mijn meest onverzettelijke tegenstanders komen niet steeds uit de kringen der buitenstaanders, maar men vindt hen ook en vaak in de schoot van mijn Kerk” (1 december 1966).

De vier delen van deze Boodschap zijn geschreven in een eenvoudige taal en zijn een authentieke inleiding op de mystiek en toegankelijk voor alle levensstaten (leken, priesters, Godgewijden). Heel wat christenen hebben er hun levensboek van gemaakt en hebben er een onthutsende bron in ontdekt om hun Hoop nieuw leven in te blazen.

De Kleine Zielen worden uitgenodigd om zich te verzamelen in gebedsgroepen, die ‘eilandjes van heiligheid’ genoemd worden, waar zij zich in de Boodschap kunnen verdiepen bij het bidden van het rozenkransgebed dat het gebed van de kleinen bij uitstek is.

Als leidraad bij de gebedssamenkomsten wordt er maandelijks een bloemlezing uit de Boodschap aangereikt. U kunt deze bekomen op de adressen elders op deze folder.

Er worden bedevaarten en retraites georganiseerd waaraan iedereen kan deelnemen om het geloof te verdiepen in het licht van de Boodschap.

“Kinderen, vernieuwt uw zielen met het Licht van het Heilig Evangelie waaraan zo goed herinnerd wordt in de Boodschap van de Barmhartige Liefde” (10 juni 1985).

Jezus heeft aan Marguerite en aan haar geestelijke leiders (zij heeft er vier elkaar opvolgende gehad) duidelijk gemaakt dat Hij een Kapel en een Centrum wenste van waaruit de Boodschap zich kon verspreiden…

“Dit huis moet een heilige hoogte van spiritualiteit worden” (9 januari 1974).

“Dat zij tot Mij komen in deze kapel waar Ik hen opwacht en zoveel genadegaven voor hen beschikbaar houd.

Hebben de mensen nog steeds niet begrepen dat dit huis, dat Ik bewoon een bevoorrechte plaats is? Van hieruit breidt mijn Barmhartigheid zich uit over de ganse wereld. Andere plaatsen genieten hetzelfde voorrecht maar ze worden wel bezocht en in ere gehouden.

Waarom zijn er zoveel lege plaatsen rond mijn Liefdesacrament?

Deze eenvoudige kapel, waar Ik op bijzondere wijze aanwezig ben, zou eigenlijk te klein moeten zijn om allen te ontvangen die mijn Liefde roept”. (28 januari 1979)

---

---

---

---

“O Heilig Hoofd van Jezus, Zetel van de Goddelijke Wijsheid, die alle bewegingen en gevoelens van het H. Hart geregeld, ingegeven en geleid hebt, leidt Gij ook al mijn gedachten, woorden en daden. Zoals Gij het beloofd hebt, wees het middel tegen de kwalen van onze tijd; de geestelijke hoogmoed en het ongeloof in God. Door Uw smarten, door de doornenkroon die uw hoofd verscheurd heeft, door de slagen, het bloed, de beledigingen waarmee Gij overstelpt werd, alsook door de liefde, die het Onbevlekt Hart van Maria, Uw Heilige Moeder, betoonde, mocht Gij worden aanbeden, verheerlijkt en geëerd, zohaast en op een zo volmaakte en algemene wijze mogelijk, volgens de raadsbesluiten van uw Goddelijke Voorzienigheid tot glorie van God, tot heil van de zielen, tot de inzichten van het H. Hart, tot het volbrengen van de Goddelijke Wil en het zo brandend verlangen dat Gij uitgedrukt hebt. Amen”.

Nihil Obstat: Blondiau L.G., Namen, 7 juni 1934. Imprimatur: A. Collard, Vic. Gen. Namen, 13 juni 1934.

Zie website: http://teresahigginson.wordpress.com

---

Boodschap 2 mei 1971
Jezus: “Vraag mijn priesters , dat ze mijn volk herbronnen in de Liefde en de Waarheid.

De priester draagt het merkteken van zijn God, het is onuitwisbaar en als zodanig heeft hij recht op de diepste EERBIED vanwege al mijn kinderen.

De dwaling en de ontrouw van sommige leden van de Heilige Kerk kan het stempel NIET uitwissen waarmee de Heer hun ziel gemerkt heeft.

Bidt met GROTE NAASTENLIEFDE voor uw priesters die blootstaan aan verschrikkelijke bekoringen.

Mijn kleine zielen, stelt uw trouw en uw liefde tegenover de machten van het kwaad die de wereld beheersen met hun ketterijen.

Blinden leiden blinden op dit ogenblik. Ze hebben alle zin voor de bovennatuurlijke realiteiten verloren en de mens is een god geworden voor de mens. Ze aanbidden wat ze moesten verbranden. Op listige wijze doden zij God in de zielen.

De liefde heeft antennes die de golven van het kwaad opvangen en deze teniet doen.
MAAR WIE DE LIEFDE NIET HEEFT IS VERLOREN.”

Uit de BOODSCHAP van de Barmhartige Liefde aan de Kleine Zielen

17 maart 1977

Jezus: “Ik ben even echt in de Eucharistie als Ik was in de brandende braamstruik op de Sinaï. Ik heb Mozes bevolen zijn sandalen uit te doen om Mij te benaderen. Aangegrepen door vrees en eerbied heeft hij zich van zijn schoeisel ontdaan. Ik ben de Liefde in de Heilige Eucharistie; maar Ik ben ook God…altijd! en de mensen benaderen Mij zonder schroom en zonder eerbied.
Tussen de ziel en Mij gaapt er een diepe kloof die alleen de Liefde kan overbruggen: het Eeuwige en het nietige. Mijn kind, mijn Liefde heeft u inzicht gegeven in de ijdelheid en de verwaandheid van die uiterlijke handelingen die Mij beledigen en Mij in Mijn Mystiek Lichaam doen lijden.
Wees een voorbeeld van eerbied bij het ontvangen van Mijn Liefde-sacrament. Compenseer de dwaasheid der mensen door een grotere eerbiedsbetuiging wanneer Ik in u kom. De verwaandheid van de zieleleiders gaat te ver.
De heiligschennissen vermenigvuldigen zich en de onverschilligheid van de gelovigen vormt het hoogtepunt van de verdorven onderrichtingen die zij ontvangen.
Ik spreek op die manier tot u, omdat ge Mijn hulp hebt ingeroepen. Ge leent Mij uw hand en Ik gebruik ze.
In deze Kerk, die Mij toebehoort, heeft zich een heiligschennend gemis aan eerbied ingeburgerd; er zijn vernieuwingen ingevoerd die Mij doen lijden. Ze blijft niettemin uw Moeder: heilig door Mijn heiligheid, levend van het leven dat Ik haar heb gegeven, onderworpen aan de mensen die haar besturen, maar waarvan de verantwoordelijkheid tegenover Mij groot is.
De onverschilligheid kwets Mijn hart pijnlijk.
Voorwaar, Ik zeg u: Ik ben liever overgeleverd in profane handen, die Mij niet kennen – daar ligt hun verontschuldiging – dan in de trotse handen van naamchristenen zonder christelijk hart. Mijn uitverkorenen geven aan deze gebruiken niet toe; als ze naar Mij toekomen, zullen ze zich zoals Mozes van hun schoeisel ontdoen. Ik bedoel dat ze Mij slechts met eerbied en liefde in hun uitwendige en innerlijke houding zullen benaderen.
De ijdelheid van zielen die zich gelijkstellen met God, is Mij een gruwel.
Ik heb het al gezegd: Er zal een dag komen die op geen enkele andere zal gelijken. Stel de dag van Mijn toorn uit door uw liefde. Wat gij in uw hart voelt, is een weerkaatsing van wat Ik voel in Mijn gekneusde hart!”

---

Jezus: “Wees de zeer kleine die ge zijt, bewust van uw zwakheden, verootmoedigd omdat ge niet zijt wat ge zoudt willen zijn. Belangrijk is de nederigheid die haar nietigheid als schepsel aanvaardt. Uw verlangen naar meer volmaaktheid bevalt Mij, mijn verlangen echter is u te zien groeien in het besef van uw onbekwaamheid. De volmaaktheid die Ik voor u wil, kind, is dat ge weet dat ge uit uzelf niets zijt, en dat ge begrijpt wat gij samen met Mij tot stand kunt brengen. IK BEMIN U ZOALS GE ZIJT. Ik vraag u moeite te doen om uzelf te overwinnen, zeker, maar weet dat Ik alleen dit in u teweeg kan brengen.

Alle ogenblikken bevatten lijden, herstel van uw zwakheden, medeverlossing met Mij, heiliging voor de zielen. Wat u pijn doet is in mijn ogen slechts belangrijk als ge trouw zijt aan de liefde, met een mens-zijn gelijk de anderen. Ondanks mijn uitverkiezing moogt ge nooit denken hoger te staan! Houd u altijd op de laatste plaats: dit is de plaats die mijn voorkeur heeft. En Ik kan het u toevertrouwen: dit is de plaats die al Mijn heiligen hebben ingenomen. Vandaar uit heb Ik hen bij de hand genomen om ze naar de eerste plaats te leiden, de plaats die Ik hun van alle tijden had voorbehouden.

Nieuwste Blogberichten ter ondersteuning van de website

St. Jozef blijft op God vertrouwen, zelfs als de wereld op zijn kop staat

Op de laatste zondag van de advent wordt de schijnwerper gezet op Maria en Jozef. Zij wijzen ons op het wonder van de geboorte, want God de Zoon wordt geboren op een bijzondere wijze, die wij enkel in geloof kunnen aannemen. Dat kan een innerlijke worsteling betekenen. Bij Jozef was dat niet anders. Hij heeft zelfs gedacht in stilte van Maria te scheiden. Waar gaat het over bij Jozef? Een scheiding? Waarom? Niet omdat hij niet van Maria zou houden, niet omdat Maria niet van hem zou houden. Een scheiding waarom? Ze zijn net verloofd. Voor de Joodse wet zijn ze al man en vrouw. Alleen woont Maria nog niet in zijn huis. Maar er is al een jawoord aan elkaar gegeven. En dan nu plotseling een scheiding?

Waarom wil Jozef scheiden? Het antwoord lijkt heel simpel: Zijn bruid Maria is namelijk al in verwachting. Jozef weet, dat het kind niet van hem is. Wíj hebben dan snel onze conclusie klaar.

Maar voor Jozef betekent het een innerlijke strijd. Jozef heeft een moeilijke tijd. Hij voelt, hoe hij van Maria blijft houden, ondanks de onzekerheid. Voor hem is Maria bepaald niet de eerste de beste bruid. Jozef, uit het nageslacht van koning David, een man van adel dus, is óók niet de eerste de beste bruidegom. Het lijkt hem weliswaar beter om van het huwelijk af te zien, maar dan wel op een edele manier. Hij neemt de schuld op zich. Niemand hoeft hier iets van te weten. Niemand hoeft hier iets van te begrijpen. Maria mag niet de dupe worden, niet als er iets menselijks gebeurd is en zeker niet als er iets goddelijks gebeurd is.

Hoe kan Jozef dat? Het antwoord lijkt wat simpel, maar toch is dat het antwoord: hij kan het door zijn geloof. Jozef gelooft in Gods voorzienigheid, want zijn geloof ligt dieper. Zijn geloof is misschien het best zo te omschrijven, dat Jozef nog op God blijft vertrouwen, zelfs als de wereld op zijn kop staat. Dat is het geloof van Jozef. Hij durft te vertrouwen op God. Alles beter dan Maria te schande maken.

Tijdens die innerlijke strijd krijgt hij tijdens een droom de boodschap: ”Jozef, zoon van David, wees niet bevreesd Maria, uw vrouw tot u te nemen. Het Kind in haar schoot is van de heilige Geest.”

Wat moet die droom veel gedaan met hem hebben! Niet zomaar een droom, nee een droom waarin God tot hem sprak. Een droom die zijn leven weer richting geeft en het vertrouwen in God bevestigt. Een droom, met een ongelooflijke boodschap: dit Kind is van de heilige Geest. De situatie met Maria was al ongelooflijk, maar dit Teken (Gods Zoon die mens wordt in de schoot van de Maagd Maria) uit de Hemel is bijzonder!

Met Jozef gaan we op weg naar kerstmis. Dat is de adellijke weg, van de echte adel, de adel van het hart, van een adellijke ziel, een nobele mentaliteit en een onverwoestbaar geloof.

Als u deze dagen het Jozefbeeldje in de stal zet, doe dat dan niet achteloos of nonchalant, maar denk erbij na van wie dat beeldje een uitdrukking is. En doe er een gebedje bij, dat wij mogen groeien in diezelfde adel, in datzelfde geloof. Dan zal God ook in onze tijd ongelooflijke dingen doen, dan wordt het kerstmis niet alleen in de kerk, of thuis aan de maaltijd, maar in het diepst van onze ziel, geboorte van goddelijk leven.