Op het grote feest van Onze-Lieve-Vrouw van Guadalupe (12 december) ontving ik van een bezorgde vader van een kinderrijk gezin onderstaande bijdrage. Ik deel zijn mening. – Hulpbisschop R. Mutsaers
Waarom ik mij niet laat vaccineren tegen COVID-19
Nee, het is niet zozeer omdat het vaccin onveilig is. Al kun je vraagtekens bij de veiligheid plaatsen. Terwijl de normale ontwikkeltijd 10 tot 15[1] jaar is, juist om lange termijneffecten te kunnen monitoren, is dit vaccin in amper 10 maanden, onder een gigantische druk tot stand gekomen. Bijwerkingen op langere termijn zijn eenvoudigweg niet getest. Daarbij komt dat de farmaceutische bedrijven naar verluidt slechts bereid waren tot een zo snelle introductie, als zij een vrijwaring van de Staat kregen voor letselschadeclaims. Die hebben ze prompt gekregen, de overheid staat garant[2], een novum in de farmacie. Dat stemt tot nadenken.
Maar als gezegd, daar gaat het me niet om. Wel om het volgende. De vaccins zijn gemaakt met behulp van doorgekweekte cellen die oorspronkelijk zijn genomen uit het lichaam van geaborteerde ongeboren kinderen. De vaccins van Moderna, Pfizer, AstraZenica en Janssen R&D zijn gemaakt op cellijnen[3] die afkomstig zijn uit het netvlies van een geaborteerd meisje van 18 weken oud, in 1985 geaborteerd in Heemstede. Een andere cellijn is afkomstig uit een in 1973 geaborteerd jongetje. Van hem werd een niertje verwijderd en gebruikt voor doorkweek. Het leverde cellijnen op die bruikbaar zijn voor vaccins. In een lab in Leiden werd het weefsel daarvoor gebruikt en vervolgens door Janssen R&D gepatenteerd. Vanwege ‘lichaamsvreemd DNA’ is vrij veel over ze bekend.[4]
Een ziekmakende gedachte. Terwijl voorstanders claimen dat het bij abortus gaat om een ‘klompje cellen’, en men aan het ongeboren kind refereert als ‘de zwangerschap’, is er een pincet nodig om een niertje of netvlies te verwijderen, blijkbaar kostbaar materiaal…
Nu buitelen de ethici (Jochemse[5], Eijk[6]) over elkaar heen om te beweren dat daar allemaal geen ethische bedenkingen door hoeven te ontstaan en dit mensen er niet van hoeft te weerhouden zich te laten vaccineren. De cellen zouden al duizenden keren zijn ‘vernieuwd’ en door zich nu te laten vaccineren is men niet medeplichtig aan een abortus, die overigens sowieso niet is uitgevoerd met als doel de cellen te verkrijgen, het was bijvangst.
Nog geheel los van het feit dat het – voor het jongetje en meisje unieke – DNA in het vaccin lijkt te zitten[7], vind ik dit om andere reden een merkwaardige redenering. Ik ben het er mee eens dat er een grote ‘ethische afstand’ bestaat tussen het zich laten vaccineren en de concrete daad van abortus op een 18 weken oud kind (terzijde: alle organen volkomen volgroeid, lengte: 16 cm). In die zin is iemand inderdaad niet persoonlijk medeverantwoordelijk en is vaccineren in directe zin niet ethisch verwerpelijk.
Maar houdt het hier dan op? Er is toch zeker meer dan dit over te zeggen?[8]
Het is toch heel gewoon dat mensen kleding boycotten die door kinderarbeid is gemaakt? Het is toch ook wenselijk dat we geen bont meer kopen of ons afval scheiden? Ook daar is toch sprake van grote ethische ‘afstand’ tussen onze aankoop en de jonge fabrieksarbeider Ravi? Of tussen de bontjas en nerts nr. 12345? Ontslaat ons dat dan van de plicht over deze ethische keuzes in abstractere zin na te denken?
Je kunt niet zeggen dat we door een spijkerbroek niet te kopen, onze Ravi helpen. Nee, het is ons hier te doen om bewustwording, beïnvloeding, wereldverbetering, mentaliteitsverandering. Er is, na alle logistiek, geen directe relatie tussen broek en Ravi. En ook onze nerts is al dood. We streven een ideëler, abstracter – maar niet minder zwaarwegend – doel na. Waarom mag dit niet over het vaccin gezegd worden, heren ethici? En dan is er de kwestie van het persoonlijke geweten. De gewetens van de ongelovige mens lijkt op het gebied van klimaat, ecologie en sociale rechtvaardigheid, lijken beter gevormd te zijn dan die van de christenen mbt abortus. Welnu, mijn geweten zegt mij: niet nemen.
Natuurlijk heb ik de – overigens evenzeer indirecte, op afstand staande, maatschappelijke – verantwoordelijkheid om een steentje bij te dragen aan de benodigde 60% groepsimmuniteit. Maar ik heb ook een andere verantwoordelijkheid: een statement maken. Want, zoals Dignitas Personae het zegt (hieronder): “iedereen heeft de plicht dit bekend te maken”. Dat zeggen de heren ethici er niet bij. Ik houd vaccinatie aan niemand voor als onethische daad, maar mijn geweten geeft mij in om de plicht tot bekendmaking na te komen. Welnu bij dezen: er was ooit een 18 weken oud ongeboren kind van 16 cm – ze zou nu een volwassen vrouw zijn geweest – die niet meer leeft, en aan wiens nier of netvlies we de cellen danken die ons zoveel jaar later het vaccin opleverde.
NOTEN
1 Hoe werkt vaccinontwikkeling?, Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen, 21-04-2020 www.vereniginginnovatievegeneesmiddelen.nl/nieuwsberichten/2020/04/website/hoe-werkt-vaccinontwikkeling
3 Oxford/Astra Zeneca gebruikte cellijn genaamd HEK-293 voor de ontwikkeling- en Pfizer en Moderna voor het testen van het vaccin, Janssen Research & Development (Johnson & Johnson) gebruikte cellijn PER-C6. Al deze vaccins zijn door Nederland ingekocht. (www.nu.nl/coronavirus/6092098/deze-coronavaccins-wil-nederland-gaan-gebruiken-en-dit-zijn-de-verschillen.html)
4 De Amerikaanse FDA heeft onderzoek gedaan naar de herkomst van de cellijnen, mede in verband de mogelijkheid van lichaamsvreemd DNA. De ‘maker’ van de cellijnen was dr. Alex van de Eb van de Universiteit Leiden, hij antwoordde aldus op de ondervraging:
‘De nier van de foetus was (met een onbekende familiehistorie) werd verkregen in 1972. De exacte datum is niet meer bekend. De foetus was voor zover ik me kan herinneren compleet normaal. Niets was er mis mee. De redenen voor de abortus waren niet bekend aan mij. Ik wist dat waarschijnlijk toentertijd maar ben het vergeten. Hoe dan ook de niertjes van de foetus werden eruit genomen’.
‘Kortom, ik heb het netvlies van de foetus verwijderd. Van een gezonde foetus voor zover ik kon zien. 18 weken oud. Er was niets speciaals aan de familiegeschiedenis, of met de zwangerschap. Die was geheel normaal tot de 18e week. Naar bleek was het een abortus op sociale indicatie. Het was eenvoudigweg omdat de moeder het kind kwijt wilde. Wij begrepen dat er toestemming was etcetera. Dit was in 1985. De cellen werden geïsoleerd in oktober 1985 in de Universiteit Leiden, in mijn lab.’
‘Kunt u eens iets vertellen over de neurologische geschiedenis van de vader en de moeder van de foetus, zowel de vader als de moeder? ‘Welnu, de moeder was geheel normaal, dat wist ik. Er was niets mis met de moeder. Ze had minstens al twee kinderen gehad in hetzelfde ziekenhuis in Leiden die geheel gezond waren. De vader was onbekend, niet bij het ziekenhuis want dat was opgeschreven en er werd geschreven: onbekende vader. En dat laatste was ook de reden waarom de abortus werd uitgevoerd.
5 Jochemse: ‘ik vind het wat vergezocht’, in RD, 19-11-2020, ‘Hoe bezwaarlijk is ‘foetusvaccin’?’
6 ‘Raadt u katholieken dus aan om zich te laten vaccineren tegen Covid-19 zodra dit mogelijk is? Kardinaal Eijk: “Ja, in het belang van het algemeen welzijn, waarbij de menselijk persoon centraal staat, raad ik vaccinatie aan. Mensen zijn dan niet alleen zelf beschermd tegen het virus, maar ook hun naasten worden beschermd en in die zin is vaccineren ook een daad van naastenliefde. Het bezwaar dat er kan zijn tegen het gebruik van bepaalde cellijnen die volgens een kwade handeling zijn verkregen, is daarbij afgewogen tegen de ernstige reden die er is om Covid-19 – en de ontwrichtende gevolgen daarvan voor de wereldwijde samenleving – een halt toe te roepen”’. www.rkkerk.nl/wel-of-niet-vaccineren-tegen-covid-19-wat-zegt-de-katholieke-leer/#more-10569
7 Niet dat het van belang voor mijn betoog, maar blijkbaar wordt er onder wetenschappers verschillend gedacht hoeveel oorspronkelijk DNA nog in de cellen aanwezig is. Prof. Deishler van het Sound Choice Pharmaceutical Institute (SCPI) stelt vrij stellig van wel.
8 De Rooms Katholieke Kerk erkent de bedoelde ‘ethische afstand’ en zegt enerzijds: ““De lijken van menselijke embryo’s of foetussen, opzettelijk geaborteerd of niet, moeten worden gerespecteerd als de stoffelijke resten van andere menselijke wezens. Ze mogen vooral niet het voorwerp worden van verminkingen of lijkschouwingen, wanneer hun dood niet is vastgesteld en zonder de toestemming van de ouders of de moeder”. En anderzijds: “Natuurlijk bestaan er binnen dit algemene beeld verschillende graden van verantwoordelijkheid. Ernstige redenen kunnen moreel proportioneel het gebruik van zulk “biologisch materiaal” rechtvaardigen. Zo kan bijvoorbeeld gevaar voor de gezondheid van kinderen voor ouders een goede reden zijn een vaccin te gebruiken dat ontwikkeld is met gebruikmaking van cellijnen die op ongeoorloofde wijze zijn verkregen, waarbij men moet blijven bedenken dat iedereen de plicht heeft bekend te maken dat men het hier niet mee eens is en de gezondheidszorg te verzoeken ervoor te zorgen dat andere soorten vaccin beschikbaar komen”. Congregatie voor de Geloofsleer, Instructie Dignitas Personae, betreffende bepaalde bio-ethische vraagstukken, nr 35. En met dezelfde strekking, Pontifica Academia Pro Vita dd. 9-6-2005: ‘Met betrekking tot degenen die dergelijke vaccins om gezondheidsredenen moeten gebruiken, moet worden benadrukt dat (..) het voor ouders die hun toevlucht nemen tot het gebruik van deze vaccins voor hun kinderen, een on-middellijke, en dus milde relatie legt met de oorspronkelijke daad van abortus (..) Het is aan de gelovigen en burgers met een oprecht geweten (vaders van gezinnen enz.) om de steeds wijdverbreide aanvallen op het leven en de “cultuur van de dood” die daaraan ten grondslag ligt, te bestrijden door een gewetensbezwaar te maken.’
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.