Hoogfeest van het Heilig Sacrament van het Lichaam en Bloed van Christus
Inleiding
Dierbare kleine zielen,
Wij leven in een tijd waarin bijna alles snel gaat. Via onze telefoon staan we voortdurend met elkaar in contact. We sturen berichten, foto’s en video’s. Toch hoor je vaak dat mensen zich eenzaam voelen. Blijkbaar is verbonden zijn niet hetzelfde als werkelijk verbonden leven. Je kunt honderden contacten hebben en je toch alleen voelen. Juist daarom is het evangelie van vandaag zo bijzonder. Jezus spreekt niet over een oppervlakkige verbinding, maar over een verbondenheid die dieper gaat dan alles wat mensen elkaar kunnen geven.
Preek
In de eerste lezing horen we hoe God zijn volk door de woestijn leidde. De Israëlieten hadden honger en God gaf hun manna, brood uit de hemel. Dat brood hield hen lichamelijk in leven tijdens hun tocht naar het Beloofde Land. Maar Jezus zegt vandaag dat Hij veel meer geeft dan het manna. Hij zegt: “Ik ben het levende brood dat uit de hemel is neergedaald.” Daarmee bedoelt Hij dat Hijzelf het voedsel is dat de mens nodig heeft om werkelijk te leven.
Dat klinkt misschien vreemd. Waarom vergelijkt Jezus zichzelf met brood? Omdat brood iets heel gewoons is. In veel culturen is het dagelijks voedsel. Zoals je niet zonder eten kunt leven, zo zegt Jezus dat de mens uiteindelijk ook niet zonder God kan leven. Wij proberen vaak gelukkig te worden door succes, bezit, prestaties, relaties of ervaringen. Dat zijn allemaal mooie dingen, maar ze kunnen de diepste honger van ons hart niet vervullen. Uiteindelijk verlangt ieder mens naar liefde die blijft, naar waarheid die betrouwbaar is en naar een leven dat sterker is dan de dood. Alleen God kan dat verlangen vervullen.
Daarom zegt Jezus iets wat zijn toehoorders schokkend vonden: “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven.” Voor de mensen die Hem hoorden was dat bijna onmogelijk te begrijpen. Maar tijdens het Laatste Avondmaal werd duidelijk wat Hij bedoelde. Toen nam Jezus brood en zei: “Dit is mijn lichaam.” Hij nam de beker met wijn en zei: “Dit is mijn bloed.” Vanaf dat moment heeft de Kerk altijd geloofd dat Jezus zichzelf werkelijk aan ons geeft in de Communie.
Dat is waarom de priester tijdens iedere Mis na de consecratie uitroept: “Het mysterie van het geloof.” Niet omdat het onbegrijpelijk of onlogisch zou zijn, maar omdat het zo groot is dat ons verstand het nooit helemaal kan bevatten. God neemt ons mensen zo serieus dat Hij niet alleen van veraf naar ons kijkt. Hij is mens geworden in Jezus Christus. En Hij wil ook nu nog dichtbij ons blijven. Daarom blijft Hij aanwezig onder de tekenen van brood en wijn.
Wanneer wij ter communie gaan, ontvangen wij niet zomaar een herinnering aan Jezus. Wij ontvangen niet alleen een symbool. Wij ontvangen Christus zelf. Hij komt in ons leven, in onze vreugde, onze vragen, onze twijfels en onze zorgen. Hij wil ons van binnenuit kracht geven. Hij wil ons helpen om lief te hebben, te vergeven, opnieuw te beginnen en hoopvol te blijven wanneer het leven moeilijk wordt.
Paulus voegt daar vandaag nog iets belangrijks aan toe. Hij zegt: “Omdat het brood één is, vormen wij allen samen één lichaam.” De eucharistie verbindt ons niet alleen met Christus, maar ook met elkaar. In een samenleving waarin mensen vaak tegenover elkaar staan, waarin meningen botsen en groepen uit elkaar groeien, laat Jezus zien wat echte gemeenschap betekent. Rond hetzelfde altaar worden wij broeders en zusters van elkaar. De Kerk ontstaat niet eerst door activiteiten, vergaderingen of projecten. De Kerk ontstaat doordat Christus ons samenbrengt rond zijn altaar en ons laat delen in zijn leven.
Dat is ook de reden waarom de Kerk vraagt om met eerbied naar de communie te gaan. Wanneer je beseft Wie je ontvangt, begrijp je dat dit geen gewoon moment is. Het is een ontmoeting met de levende Heer. Daarom worden wij uitgenodigd ons hart open te stellen voor Hem en steeds opnieuw te groeien in geloof en liefde. Niet omdat wij perfect moeten zijn, maar omdat wij bereid moeten zijn ons door Christus te laten vormen.
Beste parochianen, veel dingen in het leven gaan voorbij. Trends veranderen, technologie verandert, mensen veranderen. Maar Jezus blijft. Al tweeduizend jaar klinkt dezelfde belofte: “Ik ben het levende Brood dat uit de Hemel is neergedaald.” Iedere eucharistieviering herinnert ons eraan dat wij er niet alleen voor staan. Christus leeft. Hij is aanwezig. Hij geeft zichzelf aan ons, om bij ons te zijn.
Wanneer wij vandaag naar het altaar kijken, zien wij het brood van de hostie en de beker met wijn. Maar met de ogen van het geloof mogen wij meer zien. Wij mogen zien dat God zelf ons nabij wil zijn. Dat is het mysterie dat wij vandaag vieren: Jezus Christus, die Zichzelf aan ons geeft, Zijn Lichaam en Bloed, opdat wij leven zouden hebben, en wel leven in overvloed.
Amen.
Pastoor Geudens
