Vandaag worden we voor een vraag gesteld die velen van ons herkennen: ben je voor of tegen? In onze samenleving worden we vaak gedwongen om duidelijke standpunten in te nemen over allerlei onderwerpen: van het koningshuis en politiek tot kerkelijke leiders en zelfs Jezus zelf.
Deze vragen zijn vaak niet eenvoudig, omdat ze ons in een positie brengen waarin we gedwongen worden een keuze te maken. Ze laten weinig ruimte voor nuances of een dieper begrip van het geheel.
Zelfs Jezus werd met dit zwart-wit denken geconfronteerd. Toen Hij zei dat Zijn woorden geest en leven zijn, dat Hij het Brood van het eeuwige leven is, en dat geloof in Hem eeuwig leven betekent, was dit voor velen te moeilijk om te begrijpen. Ze zeiden: “Deze taal stuit ons tegen de borst. Wie kan daar nog naar luisteren?”
Deze reacties tonen dat het al in Jezus’ tijd moeilijk was om Gods Blijde Boodschap van eeuwig leven te accepteren. Ook vandaag de dag wordt de Kerk, die deze Boodschap verkondigt, vaak simpelweg in zwart-wit termen beoordeeld. Dit brengt ons bij de kern van het probleem: geloof in God tegenover ongeloof.
In onze moderne wereld is het niet altijd makkelijk om te geloven. We leven in een tijd waarin sommigen het geloof als onredelijk afdoen. Media en opiniepeilingen proberen ons ervan te overtuigen dat geloof achterhaald is, en velen in onze omgeving lijken deze gedachte te volgen. We zien mensen hun geloof loslaten en de Kerk verlaten. Elk vertrek voedt de onzekerheid bij degenen die blijven. We leven in een tijd waarin de Kerk krimpt, waarin geloof niet meer vanzelfsprekend is, en waarin we ook zelf soms twijfelen.
In deze tijd van verandering is het gemakkelijk om de moed te verliezen. We zien vrienden, familieleden en zelfs onze eigen kinderen de Kerk verlaten. Maar juist in deze momenten van onzekerheid en twijfel stelt Jezus ons dezelfde vraag die Hij aan Zijn leerlingen stelde: “Willen jullie soms ook weggaan?”
Jezus past Zijn Boodschap niet aan om mensen aan Zich te binden. Hij blijft trouw aan wat Hij verkondigt, want Hij is het Brood des Levens, en wie in Hem gelooft, heeft eeuwig leven. Dit vraagt van ons een serieuze toewijding aan ons geloof. In een wereld die voortdurend verandert, moeten wij ons daaraan vasthouden. Elke gemeenschap, inclusief de Kerk, kent zowel tegenstanders als voorstanders.
Laten we ons verheugen dat we deel uitmaken van de Kerk, omdat we geloven in de Blijde Boodschap van Jezus: Zijn liefde voor de mensheid, het onderscheid tussen goed en kwaad, en de hoop op leven na de dood. Jezus roept ons op tot naastenliefde en om hoop te bieden aan de kwetsbaren in onze samenleving.
Dus wanneer Jezus ons vandaag vraagt: “Willen jullie soms ook weggaan?”, mogen we vol vertrouwen antwoorden zoals Petrus: “Heer, naar wie zouden we anders gaan? In uw woorden vinden we eeuwig leven.” Laten we deze woorden in ons hart bewaren, en met vreugde ons geloof blijven belijden. Amen.
Wat is wijsheid? Hoe vaak stellen we onszelf die vraag? Boeken kunnen ons slechts beperkt helpen, want wijsheid komt vooral voort uit levenservaring. Het is een kunst om te leven.
Alle grote beschavingen hebben gestreefd naar wijsheid. Deze wijsheid had een praktisch doel: het moest de mens leiden tot verstandig handelen en bekwaamheid om succesvol te zijn in het leven.
De Bijbel spreekt over levenswijsheid. Wat we van anderen leren en wat we zelf ervaren, zowel vreugde als verdriet, en hoe we dat een plek geven in ons leven, maakt ons levenswijs. In de eerste lezing roept ‘Vrouwe Wijsheid’ ons op om ons te voeden met dingen die ons werkelijk wijzer maken, die ons levenswijsheid schenken.
In de Bijbelse Openbaring verschijnt het Woord van God ook in de gedaante van Wijsheid. Deze wijsheid is niet passief. Bij de schepping was zij aanwezig. God heeft haar tot een eigenschap van de werkelijkheid gemaakt door de schepping een goddelijke ordening te geven, de scheppingsorde.
De hoogste openbaring van Gods wijsheid is Zijn Zoon, Jezus, die mens werd zoals wij. Zijn geheim werd duidelijk toen Hij de woorden uit het Oude Testament over Wijsheid op zichzelf toepaste: “Kom tot Mij..” en “Wie tot Mij komt, zal geen honger meer hebben en wie in Mij gelooft, zal geen dorst meer lijden.” Jezus is de ‘Wijsheid van God’, niet alleen omdat Hij wijsheid aan de mensen geeft, maar omdat Hij Zelf de Wijsheid is. Deze Wijsheid, die verborgen was in God, is nu geopenbaard in Jezus Christus.
Jezus, de Wijsheid, heeft zijn tafel gereedgemaakt en zegt: “Als iemand van dit brood eet, zal hij eeuwig leven. Het brood dat Ik zal geven, is mijn vlees, ten bate van het leven van de wereld.” Dit betekent dat het niet alleen gaat om het eten van Jezus’ vlees en bloed, maar om een diepe levensgemeenschap in liefde. “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, blijft in Mij en Ik in hem.” De uitnodiging om het levende brood, dat in Jezus uit de hemel is gekomen, te eten, maakt duidelijk dat Hij de bron van alle wijsheid is.
Wie zich laat leiden door ontzag voor God en de juiste weg volgt, wordt wijs en rechtvaardig genoemd. Wie wijsheid afwijst, wordt dwaas en zondaar genoemd. De schepping zelf spreekt tot ons, want ze ademt Gods wijsheid uit en maakt die zichtbaar. God is zelf Mens geworden en Zijn wijsheid is brood en wijn geworden, die Hij ons aanbiedt: “Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt, heeft eeuwig leven, en Ik zal hem opwekken op de laatste dag.”
Het antwoord op mijn openingsvraag mag duidelijk zijn. Wijsheid betekent; in Jezus blijven. Doen zoals Hij deed: jezelf geven (als brood en wijn, als wijsheid) voor het leven en geluk van velen. Amen.
Het Feest van Maria Tenhemelopneming is het geloof van de Kerk dat Maria, de Moeder van Jezus, met lichaam en ziel in de Hemel is opgenomen. Haar Tenhemelopneming is een subliem voorteken van de uiteindelijke verlossing die aan alle gelovigen is beloofd, en het bevestigt zowel Maria’s heiligheid als haar verheven positie als “Koningin van de Hemel.” Dit feest schenkt ons troost en hoop, omdat het de bestemming van ons menselijk lichaam voor verheffing en eeuwig leven in de Hemel bekrachtigt.
Aandachtsvelden Feest Maria Tenhemelopneming:
Maria’s plaats in het Christendom Maria is de centrale persoon in de christelijke theologie, met name in de context van de verlossing. Haar status als de Moeder van Christus is essentieel, aangezien Zij door haar ‘ja’ aan de engel Gabriël het mogelijk maakte dat het Woord van God Mens werd (de incarnatie). Dit ‘fiat’ van Maria is een cruciaal moment in de heilsgeschiedenis, omdat het het begin markeert van Gods fysieke aanwezigheid op aarde in de persoon van Jezus Christus. Dit feest benadrukt dat Maria’s status niet alleen biologisch is, maar ook spiritueel: ze is zowel de Moeder van Jezus als de Moeder van alle gelovigen, vanwege haar unieke verbondenheid met Hem.
Magnificat en Barmhartigheid Het Magnificat, Maria’s lofzang uit het evangelie van Lucas, is een centraal element in de Mariaverering. In dit gebed prijst Maria God voor zijn barmhartigheid en erkent Ze haar eigen nederige positie. De lofzang benadrukt dat Maria zich bewust is van haar eigen kleinheid en ontoereikendheid, maar dat Ze tegelijkertijd erkent dat God grote dingen aan haar heeft gedaan. Het woord “barmhartigheid” speelt een sleutelrol in haar lofzang en toont Gods voortdurende genade voor hen die Hem vrezen. Maria is vol van vertrouwen op God.
Maria’s Tenhemelopneming De Tenhemelopneming van Maria is een belangrijk aspect. Het betreft de openbaring dat Maria, vanwege haar unieke verbondenheid (Onbevlekte Ontvangenis) met Christus, met lichaam en ziel in de Hemel is opgenomen aan het einde van haar aardse leven. Deze gebeurtenis is als een voorteken van de uiteindelijke verlossing die ook aan alle gelovigen beloofd is. Maria’s Tenhemelopneming is niet alleen een bevestiging van haar eigen heiligheid, maar ook een teken van hoop en troost voor alle gelovigen, omdat het laat zien dat het menselijke lichaam bestemd is voor verheffing en niet voor afbraak.
Verbinding met de Gelovigen Maria is de krachtige Voorspreekster voor de gelovigen. Haar roeping als “Moeder van Barmhartigheid” en haar plaats als een teken van Gods barmhartigheid maken haar een bron van hulp en troost voor degenen die zich tot haar wenden. Net zoals Maria Elisabeth bezocht om haar te helpen, staat Zij ook ons bij, vooral in tijden van nood en in het uur van onze dood. Dit maakt haar zo belangrijk in ons gebedsleven, zoals ook uitgesproken in het “Wees gegroet”, waarin wij om bijstand vragen.
Theologische Reflectie op Maria’s Grootheid De theologische betekenis van Maria’s grootheid: Maria’s uitverkiezing en haar grootheid zijn niet voortgekomen uit eigen verdienste, maar uit de genade van God. Maria’s nederigheid en haar bereidheid om de wil van God te volgen worden geprezen als voorbeelden voor alle gelovigen. Haar bijzondere status als “Moeder van de Heer” en haar status in de heilsgeschiedenis weerspiegelen haar totale overgave aan God. De titel “Koningin van de Hemel”, die aan Maria wordt gegeven, reflecteert haar verheven positie en haar deelname aan de glorie van haar Zoon, Jezus Christus.
Conclusie Deze aandachtsvelden tonen de plaats van Maria in het hart van de christelijke verlossingstheologie. Maria wordt gevierd en geëerd, niet alleen om wie Zij is, maar om haar unieke rol in het plan van God voor de mensheid. Haar leven, haar keuzes en haar uiteindelijke verheffing zijn voor ons voorbeelden van geloof en gehoorzaamheid, die ons oproepen tot navolging.
Er bestaat een bekend spreekwoord: “Ondank is ’s werelds loon.” We hebben allemaal wel eens teleurstelling gevoeld wanneer onze goedheid als vanzelfsprekend werd gezien en een eenvoudig ‘dankjewel’ uitbleef. Dit geldt ook voor Jezus, die brood uitdeelde aan een grote menigte als teken van Gods liefde, terwijl Hij tegelijkertijd wilde laten zien dat de mens niet alleen van brood leeft. Het gevaar bestaat namelijk dat mensen een consumptiementaliteit ontwikkelen, waarbij enkel bezit, genot en vermaak worden nagestreefd. In onze westerse samenleving zien we dit duidelijk terug; geluk lijkt vaak bepaald te worden door koopkracht. Wie niet mee kan in deze materiële race, voelt zich al snel ongelukkig.
Toch ontmoeten we ook tevreden mensen. Wat opvalt, is dat tevredenheid niet per se gekoppeld is aan rijkdom. Sommige mensen moeten rondkomen van een bescheiden inkomen en passen zich aan hun financiële mogelijkheden aan. Toch zijn zij tevreden omdat voor hen andere zaken belangrijker zijn dan geld en bezit. Zij zijn dankbaar voor de vele zegeningen in hun leven en waarderen de rijkdom van een goed huwelijk, een fijn gezin, en liefdevolle mensen om hen heen; dingen die voor geen goud te koop zijn. Vaak noemen zij hun geloof als een belangrijke bron van hun geluk, omdat zij beseffen dat er meer is tussen hemel en aarde dan alleen materiële rijkdom. Uiteindelijk moet iedereen zijn bezittingen achterlaten; “het doodshemd heeft geen zakken.” Wat blijft, is de liefde voor onze dierbaren en het vertrouwen in God, die ons nabij blijft, zelfs in tegenslagen.
Uit onderzoek blijkt dat mensen zonder God vaak meer op zichzelf gericht zijn. Hun wereld is niet groter dan hun eigen leefwereld. Kerkelijke mensen voelen daarentegen eerder de roeping om via vrijwilligerswerk bij te dragen aan een betere samenleving. Zij kijken verder dan hun eigen voordeur en zoeken naar manieren om de wereld om hen heen te verbeteren.
De vraag is welke drijfveren mensen aanzetten tot inzet voor anderen. Is het alleen de drang naar eigen gewin? Of zijn er ook andere motieven, zoals een sociaal gevoel, plichtsbesef of geloof? Voor deze laatste groep wil Jezus het geestelijke voedsel zijn: “Ik ben het Brood des levens,” zegt Hij. Zijn liefde gaat verder dan gewoon brood, want na het eten van gewoon brood krijgen we weer honger. Jezus, als het levende Brood, ondersteunt ons dagelijks, zelfs in de grootste moeilijkheden, en leidt ons naar het eeuwige leven.
“Ik ben het Brood des levens, dat uit de Hemel is neergedaald,” zegt Jezus. Deze uitspraak symboliseert Gods liefde, die essentieel is voor ons ware geluk. We kunnen onszelf niet het diepste geluk verschaffen, dat geluk dat blijft, ongeacht teleurstellingen of verdriet. Het is God die ons leven zin en betekenis geeft, die onze namen in Zijn hand heeft geschreven, en die ons helpt om egoïsme te overwinnen en te leven voor anderen. Leven betekent bouwen op die goddelijke liefde, die ons innerlijke vrede schenkt en ons voortstuwt naar het hemelse geluk. Laten wij de Heer vragen om de genade van dat geloof.
Brood en spelen, daarmee kun je mensen tevreden houden. Dat wisten de oude Romeinse keizers al. Als je de mensen maar volop te eten geeft en ze vermaakt, dan zijn ze tevreden. Er komt geen opstand en ze stellen geen verdere vragen.
In onze tijd is het manna van welvaart overal te vinden. We kopen en vermaken ons. Brood en spelen. En velen zijn daarmee tevreden en vragen niet verder. Toch zijn veel harten dor en geesten leeg, en God lijkt ver weg. Sommigen zeggen zelfs dat Hij dood is, dat Hij niet bestaat.
Geen wonder, want hoe kun je de levende God zien als je buik je afgod is geworden? Zodra er een kink in de kabel komt, wanneer brood en spelen hun glans verliezen, bijvoorbeeld bij ziekte, ongeval, eenzaamheid of dood, dan is er opeens geen uitzicht meer. Alleen opstandigheid en verwijt.
Het manna van de welvaart, beste gelovigen, is niet het ware brood uit de hemel.
In het evangelie van deze zondag zien we dat de mensen die Jezus volgen naar Kafarnaüm ook alleen maar oog hebben voor het brood dat hun magen vult. Jezus had ze overvloedig te eten gegeven. Ze zijn enthousiast, maar het is een “brood en spelen”-enthousiasme, zegt Jezus. “Jullie zijn alleen maar uit op brood dat de maag vult. Eet liever brood dat jullie hart en geest voedt. Dat wil Ik jullie geven. Dat is het ware brood uit de hemel, waarvan je nooit meer honger krijgt en dat eeuwig leven geeft.”
Als reactie roepen ze: “Geef ons dat brood. Zo’n wondermiddel willen we wel eten. Brood dat eeuwig leven geeft.” Jezus antwoordt: “Ik ben het brood des levens. Mij moet je eten. Mijn boodschap, mijn leven moet je helemaal in je opnemen. Dan zul je gelukkig zijn, dan zul je pas echt leven, verbonden met God.”
Jezus eten betekent je hart en geest voeden met zijn Geestkracht. Het betekent leven zoals Hij deed. Niet te veel stilstaan bij materiële dingen, maar bij mensen, uit liefde. Weten dat God altijd bij je blijft, in voorspoed en tegenslag. Dat God nooit dood is, omdat we in de stilte van ons hart zijn aanwezigheid voelen.
Jezus eten betekent offers brengen, lijden, ziekte, narigheid en dood aanvaarden, wetend dat God je nabij is en je door lijden en dood heen omvormt tot dezelfde heerlijkheid als die van Hem. Jezus’ woord, zijn boodschap is ons brood. En er is nog meer. In deze Heilige Mis geeft Hij ons – in een heilig teken als brood – zijn gebroken en verrezen lichaam, Zichzelf, als waar voedsel voor onze geest en ons hart. Dit brood – de Heilige Communie – komt hier vandaag op het altaar, dat is het ware brood uit de hemel, dat onze werkelijke honger stilt. De honger van ons hart: het is de Heer zelf, zijn leven, zijn dood en verrijzenis. Christus leeft in ons.
Ga naar wie wacht, leer hem geduld oefenen. Ga naar wie verdwaalde, wijs hem de weg.
Ga naar wie vertwijfelt, geef hem hoop.
Ga naar wie ontrouw is, sterk hem.
Ga naar wie in het duister zit, zorg ervoor dat hij weer licht verwacht.
Ga naar wie overspannen is, breng hem tot bedaren.
Ga naar de besluiteloze, verleen hem standvastigheid.
Ga naar uw broeders, breng hun de liefelijke geur van Jezus, Zijn zachtmoedigheid en Zijn nederigheid.
(Uit het Dagboek van Marguerite op 21-6-1973)
Levensregel voor elke kleine ziel
In het vaak hectische en verwarrende leven is het belangrijk om een levensregel te hebben die ons helpt om onze menselijkheid en ons mededogen te behouden. Een levensregel die ons aanspoort om naar de wereld om ons heen, en ons aanmoedigt om de noden van onze medemensen te herkennen en te vervullen. Hier volgt een korte stichtende verhandeling over de levensregel voor elke kleine ziel, geïnspireerd door de inspraken van Jezus tot Marguerite.
Ga naar wie lijdt, troost hem
Lijden is een universeel menselijke ervaring, en troost bieden is een daad van ware menselijkheid. Wanneer we iemand troosten die lijdt, delen we hun pijn en bieden we een lichtpuntje in hun duisternis. Onze aanwezigheid en steun kunnen een groot verschil maken in hun leven. Net zoals Jezus medeleven toonde voor de zieken en de gebroken van geest, zijn wij geroepen om naast de ander te staan, ongeacht de aard van hun lijden.
Ga naar wie twijfelt, stel hem gerust
Twijfel kan verlammend werken en ons vermogen om vooruit te gaan ondermijnen. Door iemand die twijfelt gerust te stellen, helpen we hen om hun zelfvertrouwen terug te vinden en de moed te verzamelen om beslissingen te nemen. Het gaat om het bieden van een luisterend oor en bemoedigende woorden die hun twijfels kunnen wegnemen, in navolging van Jezus’ voorbeeld van het brengen van vrede en vertrouwen aan zijn leerlingen.
Ga naar wie weent, droog zijn tranen
Tranen zijn een uiting van diepgevoelde emoties. Wanneer we de tranen van een ander drogen, tonen we empathie en medeleven. Het is een symbolische daad die aantoont dat we hun verdriet erkennen en met hen meevoelen. Dit eenvoudige gebaar kan een enorme troost bieden en hen laten weten dat ze niet alleen zijn, zoals Jezus deed toen Hij huilde bij het graf van Lazarus.
Ga naar wie wacht, leer hem geduld oefenen
Wachten kan een zware beproeving zijn, vooral als de uitkomst onzeker is. Door geduld te onderwijzen, helpen we anderen om met kalmte en vertrouwen op God de tijd te overbruggen. Geduld is een deugd die ons helpt om met sereniteit te wachten op wat komen gaat, en dit kunnen we delen met degenen die in onzekerheid verkeren.
Ga naar wie verdwaalde, wijs hem de weg
Verdwaald zijn kan zowel fysiek als geestelijk zijn. Wanneer we iemand de weg wijzen, helpen we hen om hun richting terug te vinden. Dit kan letterlijk zijn, door hen te begeleiden naar een locatie, of figuurlijk, door hen te helpen hun levenspad met Jezus opnieuw te ontdekken. Jezus is de Weg, de Waarheid en het Leven, en wij kunnen helpen anderen naar Hem te leiden.
Ga naar wie vertwijfelt, geef hem hoop
Vertwijfeling kan een diepgaande wanhoop veroorzaken. Het geven van hoop is een krachtige daad die iemand kan inspireren om door te gaan, ondanks de moeilijkheden. Hoop biedt een licht in de duisternis en kan de kracht geven om door te zetten. Jezus bracht hoop aan de wanhopigen door zijn woorden en wonderen, en wij kunnen diezelfde hoop samen met Jezus doorgeven.
Ga naar wie ontrouw is, sterk hem
Ontrouw kan relaties en vertrouwen beschadigen. Door degene die ontrouw is geweest te sterken, bieden we hen een kans op herstel en vernieuwing. Het gaat om het bieden van een tweede kans en hen aanmoedigen om beter te doen. Jezus toonde genade aan degenen die Hem hadden verraden en wees ons het voorbeeld van vergeving en verzoening.
Ga naar wie in het duister zit, zorg ervoor dat hij weer licht verwacht
Duisternis kan zowel letterlijk als figuurlijk zijn. Het brengen van licht betekent het bieden van hoop, kennis, en vreugde aan degenen die in het duister verkeren. Dit kan door woorden, gebed, samen bidden, daden, of eenvoudigweg door aanwezigheid wat hen bemoedigt dat er altijd licht is na de duisternis. Jezus is het Licht van de wereld, en wij zijn geroepen om zijn licht te verspreiden.
Ga naar wie overspannen is, breng hem tot bedaren
Overspannenheid kan leiden tot fysieke en mentale uitputting. Het brengen van rust en kalmte aan iemand die overspannen is, helpt hen om weer balans te vinden. Dit kan door een luisterend oor, of simpelweg door hen te laten weten dat het oké is om een stap terug te doen en te ontspannen. Jezus nodigt ons uit om onze lasten bij Hem neer te leggen en tot rust te komen.
Ga naar de besluiteloze, verleen hem standvastigheid
Besluiteloosheid kan verlammend werken en iemand verhinderen om vooruitgang te boeken. Door standvastigheid te bieden, helpen we hen om beslissingen te nemen met vertrouwen. Het gaat om het bieden van steun en begeleiding die hen helpt om vastberaden te zijn. Jezus was altijd standvastig in zijn zending en nodigt ons uit om dezelfde vastberadenheid te tonen.
Ga naar uw broeders, breng hun de liefelijke geur van Jezus, Zijn zachtmoedigheid en Zijn nederigheid
De kern van deze levensregel is de oproep om de goedheid van Jezus na te volgen en te verspreiden: zijn zachtmoedigheid en nederigheid. Dit betekent leven met mededogen, liefde, en een nederig hart. Door deze eigenschappen te omarmen en uit te dragen, kunnen we een positieve invloed hebben op de levens van anderen en bijdragen aan een meer liefdevolle en rechtvaardige wereld. Jezus’ hele leven was een leven vol zachtmoedigheid en nederigheid, en wij zijn geroepen om in zijn voetsporen te treden!
Deze levensregel moedigt ons aan om op God te blijven vertrouwen, verder te kijken dan onszelf en om actief deel te nemen aan het verbeteren van het welzijn van anderen. Door deze leefregel te volgen, kunnen we een bron van licht en hoop zijn voor degenen die het het meest nodig hebben.
Brood is belangrijk voor ons leven, maar tegenwoordig eten we minder brood omdat we denken dat het veel vet bevat en ongezond is. Toch blijft brood een basisbehoefte. Dit zie je terug in onze taal met uitdrukkingen als “broodnodig” en “brood op de plank”. Het staat symbool voor alles wat we nodig hebben om te leven.
Preek
Toen Jezus de grote menigte zag die Hem volgde, wilde Hij hen brood te eten geven. De scène van de broodvermenigvuldiging of wonderbare spijziging door Jezus spreekt tot onze verbeelding.
De evangelist Johannes noemt het een ‘teken’, wat betekent dat het niet zozeer gaat om de vermenigvuldiging van die vijf gerstebroden, maar om de Persoon van Jezus die het wonder verricht.
Dit teken van de broodvermenigvuldiging staat niet op zichzelf. In de eerste lezing hoorden we over een andere broodvermenigvuldiging door de profeet Elisa. En in het Bijbelboek Exodus vinden we het bekende verhaal van het manna dat door de biddende tussenkomst van Mozes uit de hemel neerdaalde om de honger van de Israëlieten in de woestijn te stillen. Dat Jezus nu door de mensen als de profeet wordt erkend, is van groot belang. De evangelist Johannes verklaart dat Jezus op basis van dit ‘teken’ van de broodvermenigvuldiging de nieuwe Mozes is: degene die het ware brood, het brood van eeuwig leven, uit de hemel geeft.
En Hij geeft het overvloedig. Er blijven 12 manden met brokken over. Dit is voor Johannes een veel groter wonder dan het feit dat alle mensen verzadigd werden.
Onze zorg voor het dagelijks brood wordt gerelativeerd in de zin dat wij worden uitgenodigd te leven in overgave aan onze hemelse Vader, in het besef dat wij uiteindelijk van God het leven ontvangen.
Wat de wonderbare broodvermenigvuldiging ons te zeggen heeft, is helemaal in de geest van de Bergrede: dat we ons geen zorgen moeten maken. Er wordt voor ons gezorgd.
De leerlingen van Jezus maakten zich zorgen: waar ze brood moesten kopen om al die mensen te laten eten. Jezus stelde hun die vraag “om ze op de proef te stellen, want zelf wist Hij wel wat Hij ging doen.” Ook voor ons is dit opgeschreven. Jezus weet wat Hij gaat doen. Ook voor ons. De vraag is of wij in Hem zoveel vertrouwen hebben dat wij de zorg voor ons leven aan Hem durven overlaten.
De vraag waar uiteindelijk alles om draait, is deze: Is Jezus voor ons die Profeet die in de wereld moet komen?
“Jezus nam de broden en na het dankgebed gesproken te hebben, liet Hij ze uitdelen.” Hierin toonde Jezus wie Hij was: de Zoon van God. Het wonder van de vermenigvuldiging zit hem in het uitdelen op gezag van Jezus. Jezus wil dat wij Hem broodnodig hebben. Hij nodigt ons uit om ons aan zijn zorg toe te vertrouwen en te doen wat Hij van ons vraagt: uitdelen wat wij van Hem ontvingen. Hij is immers boven ons allen, met ons allen en in ons allen. Hij is zelf het Brood van eeuwig leven. Hij is ons leven. Amen.
Dank U dat U altijd voor ons zorgt. Help ons om op U te vertrouwen, net zoals de leerlingen van U leerden om te vertrouwen dat er altijd genoeg brood zou zijn. Dank U dat U weet wat wij nodig hebben en dat U voor ons zorgt. Help ons om altijd in U te geloven en ons geen zorgen te maken. Laat ons zingend bidden.
Lieve Jezus,
Dank U dat U voor ons zorgt en ons alles geeft wat we nodig hebben. Help ons om altijd dankbaar te zijn en te delen wat we van U hebben ontvangen. We weten dat U bij ons bent en ons helpt. U bent het Brood van eeuwig leven en U bent ons leven. Laat ons zingend bidden.
De zuster zegt: “Lieve vrienden van Medjugorje, vandaag is het de 43ste verjaardag van de verschijningen in Medjugorje op 25 juni 1981. Toen hebben de zes zieners voor het eerst met de Moeder Gods gesproken, waardoor deze dag de verjaardag van de verschijningen is geworden. Dit jaar was er iets heel bijzonders: de Moeder Gods nodigde ons uit om negen dagen lang te bidden voor vrede in de wereld, en om negen dagen lang naar de Verschijningsberg te gaan vanaf 22 uur. Elke keer hebben we de drie rozenkransen gebeden: de blijde, droevige en glorievolle. We overwogen een boodschap en baden tussendoor ook steeds het gebed van Sint Franciscus voor de vrede. Elke dag volgden meer mensen deze oproep van de Moeder Gods, en elke dag werd de gebedsatmosfeer intenser en mooier.
De Moeder Gods bad altijd in haar moedertaal, het Aramees, voor ons allen. Een jonge vrouw uit Argentinië vertelde mij aan het einde van deze dagen: “Weet je, misschien wil de Moeder Gods ons voorbereiden op iets bijzonders. Ze heeft bij elke verschijning voor ons gebeden alsof ze ons kracht wil geven en ons uitzendt de wereld in, zodat wij haar lichten in deze wereld kunnen zijn.” Deze gedachte raakte mij bijzonder en ik heb erover nagedacht. Ja, de Moeder Gods wil ons versterken, ze leidt ons altijd naar haar zoon Jezus, die de vrede is.
In de boodschap staat ook dat zij op een speciale manier bij ons is en dat ze haar moederlijke zegen van vrede brengt. De Moeder Gods toont ons hoe vrede in ons hart, in mijn hart en in jouw hart, kan groeien en dat wij dragers van vrede in deze wereld moeten worden. Ze weet dat als onze harten niet in vrede zijn, als onze harten niet bij God zijn, we die diepe vrede niet kunnen hebben. Heilige Augustinus zei: “Onrustig is mijn hart, tot het rust vindt in U.”
Tijdens de noveen liet ze ons zien hoe we die vrede in ons hart kunnen vinden door gebed. In de boodschap zegt ze daarom: “Lieve kinderen, bid, bid, bid, want gebed is het fundament van jullie vrede. Open jullie harten en geef God de tijd zodat Hij jullie vriend kan zijn. Ja, als we steeds weer naar God toe gaan, als we tijd nemen voor deze bijzondere relatie, deze bijzondere vriendschap en bidden, dan schenkt Hij ons vrede in ons hart.”
Ook het gebed op de Verschijningsberg werd elke dag dieper en men voelde hoe het de harten van mensen veranderde. Gebed is het fundament van vrede. Dus laten we bidden. Als we onrustig zijn in ons hart, dan bidden we. Als iets moeilijk is, dan bidden we. Als je in een moeilijke situatie in je leven bent, dan bidden we. Als er onvrede, onrust, onrechtvaardigheden in de wereld zijn, dan bidden we. God is een zeer goede vriend die luistert, maar ons ook steeds iets waardevols wil zeggen door in stilte te bidden. Want als we echt deze vriendschap met God opbouwen, kan geen storm die vernietigen.
Laten we deze vriendschap met God aannemen, laten we tijd nemen voor Hem, voor gebed, omdat het het fundament van vrede is. Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u. U bent gezegend onder de vrouwen en gezegend is de vrucht van uw schoot, Jezus. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.”
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.