Gebedsgroepen LKZ augustus 2025

Dinsdag 19 augustus,  Gebedsavond LKZ Heer, Maastricht.

Locatie: RK kerk St. Petrus Banden te Heer, Maastricht. 

Programma: 18.30 uur rozenkrans/Marialitanie 19.00 uur H. Mis 19.30 uur Aanbidding van het H. Sacrament met o.a. Barmhartigheids-rozenkrans, zang, korte lezing uit de Boodschap van de Barmhartige Liefde en biechtgelegenheid. Aansluitend gezellig samenzijn in de sacristie.

Geestelijke leiding: Mgr. E. De Jong. 

Contact: Mevr. Ria Schrijnemaekers. Tel: 043/3618906 of m.schrijnemaekers@ziggo.nl

Vrijdag 22 augustus tot en met 24 augustus, bezinningsweekend LKZ Vlaanderen te Chaityfontaine te Banneux. 

Je bent ingeschreven als je VOOR 31 juli 2025: 262 euro voor tweepersoonskamer en/of 206 euro voor éénpersoonskamer op bankrekening betaald van Legioen Kleine Zielen BE94-8333-3419-8814 Adres: vredestraat 80 8310 St- Kruis Brugge, met mededeling 3 daagse lkz. Lakens, maaltijden zijn in de prijs inbegrepen. 

Meer info GSM 0497 642664.

Getuigenis: ‘Hoe verwondering mij tot God bracht’ – pastoor Geudens (webmaster)

Getuigenis: Hoe verwondering mij tot God bracht

Een beeld van God – vanuit een verhaal van mijn vader over een vogeltje

Mijn vader zei eens tegen mij:
Stel je voor: er is een grote metalen bol, net zo groot als de maan. En eens in de honderd jaar komt er een klein vogeltje aanvliegen. Het landt even op die bol, blijft tien seconden zitten… en vliegt dan weer weg. En dat herhaalt zich, steeds opnieuw, door de eeuwen heen. Als dat vogeltje er uiteindelijk in geslaagd is om met zijn pootjes en snaveltje de hele bol tot stof te slijten… dan is er nog maar één seconde van de eeuwigheid voorbij.

Ik was toen tien jaar, een kind dat in beelden denkt. En ik snapte het meteen! Niet met mijn hoofd, maar met mijn hart. Dat beeld opende een venster naar iets oneindig groots.

De eeuwigheid is geen heel lange tijd, zoals wij tijd kennen. Nee, het is iets heel anders. Het is een soort zijn die niet voorbijgaat. Alles is daar één groot en rustig “nu”, zonder begin en zonder einde. Het ligt buiten de tijd zoals wij die kennen.

Dat besef maakte me stil. Ik voelde: zo groot is God. En bij die God ben ik veilig. Daar wil ik naartoe. Want als er zoiets als eeuwigheid bestaat, dan moet er ook Iemand zijn die die eeuwigheid draagt – Iemand die altijd is, die niet ontstaan is, maar er gewoon ís. Altijd.

Soms zegt een beeld meer dan duizend moeilijke redeneringen. Wat ik als kind begreep door dat simpele vogeltje en die metalen bol, is eigenlijk hetzelfde als wat een beroemde heilige, Anselmus van Canterbury, ooit uitlegde: Als we ons een volmaakt Wezen kunnen voorstellen, groter dan alles wat we ons kunnen indenken, dan moet dat Wezen ook echt bestaan. Want bestaan hoort bij volmaaktheid.

Voor mij was dat geen les uit een boek, maar een ervaring van verwondering. Een huiverende bewondering die je stil maakt. Het was alsof God toen al zachtjes tot mij sprak: “Kom, volg Mij.” Het was het begin van mijn roeping tot het priesterschap.

Je hebt geen ingewikkeld bewijs nodig om in God te geloven. Soms is één eenvoudig beeld genoeg om je hart te raken. Voor mij was het dat verhaal van mijn vader.
Wat een prachtig geschenk.
Wat een begin van genade.

Gebedsgroepen LKZ Juli 2025: Dagbedevaart Moresnet/Chevremont en Gebedsdag Nijmegen

Activiteiten van het Legioen van Kleine Zielen (LKZ)

Zaterdag 5 juli – Dagbedevaart naar Moresnet Chapelle

Vervoer: Luxe touringcar van de Heidebloem (kosten: €15)

Ochtendprogramma:

  • Kruisweg in Moresnet Chapelle
  • Ontvangst door de religieuze gemeenschap van de Gekruisigde en Verrezen Liefde (De Kommel, Maastricht)

Middagprogramma:

  • 15.15 uur: Heilige Mis in de kapel van de Barmhartige Liefde te Vaux-sous-Chèvremont (België)
    • Hoofdcelebrant: Mgr. E. De Jong
    • Begeleidende priesters: Pastoor H. Vernooij en Kapelaan Austin

Zaterdag 12 juli – Gebedsdag LKZ Nijmegen

Locatie: Pelgrimshuis Casa Nova, Pastoor Rabouplein 5, Heilig Landstichting
Geestelijke leiding: Pastoor H. Vernooij

Programma:

  • 10.30 uur: Rozenhoedje
  • 11.00 uur: Heilige Mis
  • 12.00 uur: Lunchpauze
  • 13.00 uur: Conferentie en Lof
  • Einde: circa 15.00 uur

Informatie en aanmelding:
Joep Habets
E-mail: habetsjoep@gmail.com
Telefoon: 06 – 22951332

Gebedsgroepen LKZ Juni 2025

Gebedsavonden van het Legioen van Kleine Zielen (LKZ)

Vrijdag 6 juni – Gebedsavond LKZ Parkstad (Pastoor F. Sweer)

Locatie: RK Kerk van Terwinselen, Kerkrade

Programma:

  • 19.00 uur: Heilige Mis
  • Aansluitend: Aanbidding van het Allerheiligste Sacrament
    • Rozenkransgebed
    • Biechtgelegenheid

Informatie:
E-mail: legioenkleinezielen@live.com


Dinsdag 17 juni – Gebedsavond LKZ Heer, Maastricht

Locatie: RK Kerk St. Petrus Banden, Heer (Maastricht)

Programma:

  • 18.30 uur: Rozenkrans en Marialitanie
  • 19.00 uur: Heilige Mis
  • 19.30 uur: Aanbidding van het Allerheiligste Sacrament
    • Barmhartigheidsrozenkrans
    • Zang
    • Korte lezing uit de Boodschap van de Barmhartige Liefde
    • Biechtgelegenheid
  • Aansluitend: Gezellig samenzijn in de sacristie

Geestelijke leiding: Mgr. E. De Jong
Contactpersoon: Mevr. Ria Schrijnemaekers
Tel: 043 – 361 89 06
E-mail: m.schrijnemaekers@ziggo.nl

Roepingenzondag 2025

4e zondag van Pasen 2025

H. Evangelie: Johannes 10,27-30

Inleiding

“Mijn schapen luisteren naar mijn stem; Ik ken ze en zij volgen Mij. Ik geef hun eeuwig leven en ze zullen in eeuwigheid niet verloren gaan; niemand zal ze van Mij wegroven.”

Vandaag is het Roepingenzondag – een (zaterdag) zondag van gebed voor roepingen in de Kerk: priesters, diakens, religieuzen. Maar het gaat niet alleen over anderen. Het gaat ook over jou, over u. Over jouw / over uw roeping. Over de vraag: Waarom ben ik hier? Voor wie leef ik? Wat vraagt God van mij?

Preek

Vandaag stelt Jezus ons een levensbepalende vraag: “Luister je naar Mij?”

Wij leven in een wereld vol geluid en met veel prikkels: de telefoon trilt, muziek klinkt via oortjes, berichten stromen binnen, sociale media, nieuws… zoveel stemmen die je vertellen wat je moet doen, hoe je je moet voelen, wie je zou moeten zijn of hoe je eruit moet zien.

Maar temidden van al dat lawaai klinkt ook een andere stem. Geen luide roep, geen pushmelding. Maar een zachte, trouwe stem – de stem van Jezus. En Hij zegt vandaag tegen ons: “Mijn schapen luisteren naar mijn stem. Ik ken ze. Ze volgen Mij.” Jezus gebruikt het beeld van een herder en zijn schapen. In onze tijd zouden we het misschien anders zeggen: Wie volg je?

Op sociale media volgen we mensen omdat ze interessant, grappig of invloedrijk zijn. Maar Jezus wil méér dan gevolgd worden met een klik of een gebaar. Hij wil dat wij Hem werkelijk vertrouwen, dat wij leren wie Hij is, en dat wij ons leven afstemmen op Zijn stem.

Want Hij kent je – niet alleen bij naam, maar ook van binnenuit. Hij kent je zorgen, je vreugde, je angsten, je verlangens en je talenten. Zelfs dat wat je misschien aan niemand durft toe te vertrouwen – Hij weet het al. En toch zegt Hij: “Je bent van Mij.”

“Mijn schapen luisteren naar mijn stem.” Maar hoe kun je Zijn stem herkennen, te midden van zoveel andere geluiden?

• In de stilte – soms moet het even stil zijn om echt te kunnen horen.

• In het gebed – waarin wij ons hart openen voor Hem.

• In Gods Woord – de heilige Schrift.

• In de Eucharistie – de Heilige Mis waarin Hij werkelijk aanwezig is.

• En ook: in een goed gesprek, in een medemens die je raakt, in de stem van je geweten.

De stem van Jezus is niet dwingend, niet luid, maar zacht, eerlijk, en vol liefde. En als je eenmaal begint te luisteren, zul je merken: die stem raakt het diepst van mijn hart.

Roepingenzondag.Jezus zegt niet alleen: “Luister naar mijn stem,” maar ook: “Volg Mij.” Dat is geen vrijblijvende uitnodiging. Het is een roepstem – een weg naar een leven in dienst van God en van de ander. Misschien roept Hij jou – of iemand in jouw omgeving – tot het priesterschap, of tot het kloosterleven. Maar misschien ook tot een andere vorm van liefdevolle toewijding: als ouder, als leerkracht, als verpleegkundige, als vrijwilliger, als iemand die tijd maakt voor wie niemand ziet. Iedereen heeft een roeping.

Durft u te luisteren? Durf jij?

Durft u echt te luisteren? Durf jij?

Durft u te vragen: “Heer, wat wilt U van mij?” Durf jij?

Durf jij te zeggen: “Hier ben ik, ik kom om Uw wil te doen”?

Laten wij vandaag – jong én oud – samen bidden om die moed.

Moed om stil te durven worden.

Moed om te luisteren.

Moed om te kiezen.

Moed om te volgen.

Want Jezus belooft ons: “Ik geef je leven – leven dat nooit ophoudt. En niemand zal je ooit uit Mijn hand roven.”

Amen.

Pastoor Geudens

Meditatie bij de heilige Jozef

Het geloof komt door het luisteren

In het leven van de heilige Jozef schittert het mysterie van het luisteren in zijn zuiverste vorm. Hij is de man die niet op de voorgrond treedt, maar die juist door zijn stilzwijgen, door zijn aandachtige aanwezigheid, tot een machtig getuige van Gods spreken wordt.

Spreken leert alleen diegene die eerst heeft leren luisteren

Jozef was een meester in dit luisteren. Niet met de oren van de wereld, maar met het hart dat voortdurend de stilte zoekt om in de veelheid van stemmen het éne ware Woord te kunnen onderscheiden.

Jozefs luisteren was geen passieve afwachting, maar een innerlijk zoeken, een voortdurend opnieuw stellen van vragen. In zijn dromen sprak God tot hem – zacht, onopdringerig, zoals het Woord dat slechts door een ontvankelijk hart verstaan kan worden. Zijn luisterend hart was als een diepe bron, waaruit hij het zuivere water van Gods wil omhoog haalde. Het vereiste stilte, vertrouwen en vooral: gehoorzaamheid.

In de duisternis van de nacht, omgeven door onzekerheid, wist Jozef de stem van God te onderscheiden. Hij vreesde om zich te vergissen, juist omdat hij begreep hoe kostbaar en broos dat Woord is. Tussen het lawaai van zijn tijd – van wetten, verwachtingen, angst en oordelen – zocht hij de zachte Stem die hem riep tot bescherming van het Kind en Zijn Moeder.

Zo werd Jozef “één en al oor”, zijn hele wezen luisterend.

Niet alleen zijn oren, maar ook zijn handen – waarmee hij zorgde; zijn voeten – waarmee hij de weg ging; zijn ogen – waarmee hij de tekenen opving. In zijn leven werd het Woord van God vlees in zijn gehoorzaamheid, zijn toewijding, zijn stilzwijgende trouw.

En omdat hij luisterde, kon hij spreken – niet in grote woorden, maar in daden van liefde en overgave. Jozefs hele leven werd een gestamel, een eerbiedig spreken over het mysterie dat hem was toevertrouwd: het mysterie van de Mens geworden God.

Zo draagt de heilige Jozef ons het beeld voor van de ware gelovige: degene die luistert tot in de diepste stilte, en daardoor het Woord van God in zich toelaat. En dat Woord tilt hem op – boven zichzelf uit, naar een leven dat volledig gewijd is aan het dienen van Gods plan.

Pastoor Geudens

De Liturgie van Goede Vrijdag

De Liturgie van Goede Vrijdag

Deze dag, met al haar soberheid, staat in het teken van de rouw. Toch wordt zij Goede Vrijdag genoemd. Op het eerste gezicht lijkt dat een absurde naam, als we bedenken wat er op deze dag ooit is gebeurd. Maar christenen willen juist in de ‘dwaasheid van het kruis’ geloven. “Moest de Messias dit alles niet lijden om zo zijn heerlijkheid binnen te gaan?”

Jezus heeft de dood zelf ondergaan, en dat biedt ons troost: hoe diep of donker de afgrond van de dood ook is, Jezus is daar geweest. Hij toont ons dat zelfs op de bodem van die put het eeuwige leven te vinden is.

De sterfdag van Jezus wordt van oudsher herdacht zonder eucharistieviering. Waar mogelijk vindt de viering plaats om drie uur ’s middags, het moment waarop Jezus stierf. Omdat veel mensen dan nog werken, wordt de viering op veel plaatsen naar de avond verplaatst. Wel wordt soms om drie uur de kruisweg gebeden.

De liturgische opbouw lijkt op die van een eucharistieviering: vooraf een dienst van het Woord, aan het eind de communie. In plaats van de offerdienst staat echter de verering van het heilig kruis centraal. Het lijdensverhaal en de kruisverering vormen het hart van deze plechtige dienst.

De viering begint in stilte. Priester en assistenten betreden zwijgend de kerk en werpen zich plat op de grond of knielen neer, als teken van rouw en nederigheid voor God. Het is een krachtig ritueel, zeker als het met innerlijke overtuiging wordt uitgevoerd. De aanwezige gelovigen staan.

Vervolgens worden lezingen uit de profeet Jesaja en uit de brief aan de Hebreeën voorgelezen. Daarna volgt het passieverhaal uit het evangelie volgens Johannes, dat ook gezongen kan worden.

In het licht van dit lijdensverhaal worden tijdens de grote voorbeden uitvoerig de noden van Kerk en wereld aan God opgedragen.

Vervolgens vindt de kruisverering plaats. Hierbij wordt een groot, goed zichtbaar kruis getoond – het mag zelfs feestelijk versierd zijn. In de christelijke traditie staat immers niet het lijden, maar de Verheerlijkte Heer centraal. Vaak is het kruis met een paarse doek bedekt.

Drie keer wordt, telkens op een hogere toon, gezongen: “Dit is het kostbaar kruis, waaraan de Redder van de wereld heeft gehangen”, waarop allen antwoorden: “Komt, laten wij aanbidden.”

Bij elke keer wordt een deel van de doek verwijderd, totdat het kruis volledig zichtbaar is. Daarna worden de gelovigen uitgenodigd om naar voren te komen en op eigen wijze eer te betonen: door het kruis aan te raken, te kussen, bloemen neer te leggen of een lichtje aan te steken. Men kan vooraf gevraagd worden bloemen mee te brengen. De verering is persoonlijk, ieder kiest zijn of haar eigen vorm.

Na de kruisverering wordt het kruis naar de gebruikelijke plaats bij het altaar gebracht. Brandende kaarsen worden rondom of op het altaar geplaatst. Naast de kruisverering zoals in het Altaarmissaal beschreven, zijn ook andere rituelen mogelijk, zoals het brengen van bloemen.

De acolieten leggen vervolgens een altaardwaal, een corporale en het Altaarmissaal op het altaar. De priester of diaken begeeft zich, voorafgegaan door twee acolieten met brandende kaarsen, naar de plaats waar het eucharistisch Brood bewaard wordt. Daar wordt hem een schoudervelum omgelegd. In stilte – zonder processie – keert hij via de kortste weg terug naar het altaar.

Daar worden het velum afgenomen. Allen blijven staan. Het Onze Vader wordt gebeden en de communie wordt op de gebruikelijke wijze uitgereikt. Na afloop worden de ciborie of hostieschaal op een passende plaats bewaard, of, als dat nodig is, teruggeplaatst in het tabernakel.


Schematisch overzicht van de viering

  • Intocht: Priester en assistenten komen binnen en gaan plat op de grond liggen of knielen. Moment van stilte. Er worden geen kruis of kaarsen meegedragen.
  • Openingsgebed
  • Dienst van het Woord: Lezingen uit het Oude en Nieuwe Testament, gevolgd door het lijdensverhaal volgens Johannes. Daarna homilie en de grote voorbeden.
  • Kruisverering: Het tonen van het kruis (en eventueel de onthulling ervan) met aansluitende verering door de gelovigen.
  • Overbrenging van het eucharistisch Brood
  • Onze Vader en Communie
  • Gebed na de communie en ‘gebed over het volk’. De viering eindigt in stilte; het altaar wordt ontdaan van alle versieringen.

Liturgie van de Witte Donderdag

Liturgie van Witte Donderdag

Op Witte Donderdag staat alles in het teken van het gedenken van het Laatste Avondmaal: de instelling van de eucharistie en het gebod van de onderlinge liefde, zoals verhaald in het Evangelie van Johannes met de voetwassing. Het altaarmissaal noemt als derde belangrijk element de instelling van het priesterschap, maar de eerste twee elementen voeren duidelijk de boventoon.

Om op deze avond opnieuw en bewust tegenover de gave van de eucharistie te staan, dient het tabernakel volledig leeg te zijn. Voor allen die op deze dag en op Goede Vrijdag ter communie gaan, wordt het brood tijdens deze viering in voldoende hoeveelheid geconsacreerd. Reeds eerder geconsacreerde hosties dienen in de voorgaande dagen te zijn geconsumeerd. Wel moeten enkele hosties worden bewaard in een pyxis voor de zieken. Deze pyxis wordt opgeborgen in de kluis of bij voorkeur in het tabernakel van het rustaltaar. Bij de intocht kunnen ook de heilige oliën worden binnengedragen.

Wanneer tijdens de eucharistieviering het Gloria gezongen wordt, klinken de klokken, bellen en het orgel voor het laatst. Daarna zwijgen zij tot in de Paasnacht.

Het Evangelie van de voetwassing herinnert ons aan de dienst die de Heer ons heeft bewezen, en die wij ook aan elkaar verschuldigd zijn:
“Ik heb jullie een voorbeeld gegeven; wat Ik voor jullie heb gedaan, moeten jullie ook doen.”
In Jezus’ tijd was het wassen van voeten een taak die enkel door slaven werd verricht. Jezus koos ervoor om dienaar van allen te worden, tot in de dood:
“Dit is mijn lichaam, dat voor jullie gegeven wordt.”

Na de verkondiging kan de voorganger de voeten van enkele aanwezigen wassen als teken dat ook hij de weg van Jezus wil volgen.

Er is geen geloofsbelijdenis tijdens deze viering.

Na de viering wordt het eucharistisch Brood in processie overgebracht van het altaar naar een andere plaats dan het gewone tabernakel, waar het bewaard blijft tot de viering van Goede Vrijdag. Het altaarmissaal spreekt over een ‘zijkapel’. De symboliek hiervan is dat Christus aan het oog onttrokken wordt en zich afzondert om te bidden in de Hof van Olijven. In sommige kerken wordt de viering afgesloten met het Evangelie over Jezus’ gebed in de Hof van Olijven en het verraad van Judas.

Wanneer het Allerheiligste is weggebracht, wordt het altaar ontbloot. Dit gebeurt niet haastig, maar met zorg en aandacht als een ritueel op zich. De middeleeuwse theoloog Amalarius (775–853) zag hierin een symbool van hoe Jezus door zijn vrienden werd verlaten en van zijn kleding werd beroofd. Als deze handeling met aandacht wordt uitgevoerd, wordt ook hierdoor de bijzondere sfeer van deze avond voelbaar:
“Deze avond is anders dan alle andere avonden.”
Het lege tabernakel, de gedoofde godslamp, het kale altaar, het zwijgende orgel en de stilte aan het einde van de viering maken de leegte en rouw van de komende Goede Vrijdag tastbaar.

Sommige gelovigen blijven na afloop stil aanwezig bij het rustaltaar, als antwoord op Jezus’ vraag:
“Blijf hier en blijf wakker met Mij.”
In diverse kerken wordt de hele nacht gewaakt, vaak door jongere mensen die zich aangesproken voelen door deze vorm van nachtelijke aanbidding. Ook kan er een stil aanbiddinguur worden gehouden bij het bewaarde eucharistisch Brood.


Schematisch overzicht van de viering:

  • Intocht: zoals op zondag, eventueel met alle concelebranten.
  • Gloria/Eer aan God: klokken, bellen en orgel klinken feestelijk. Daarna zwijgen zij tot de Paasnacht. Het orgel begeleidt hooguit nog heel sober. Ratels kunnen gebruikt worden in plaats van bellen.
  • Evangelielezing: met wierook en kaarsen.
  • Voetwassing: na de evangelielezing en verkondiging. De priester legt zijn kazuifel af, omgordt zich met een witte doek, wast de voeten van enkele aanwezigen, wast daarna zijn handen en trekt zijn kazuifel weer aan.
  • Processie: na de communie blijft de ciborie met het eucharistisch Brood op het altaar staan. De priester bewierookt deze en slaat een wit velum om. Dan volgt de processie: voorop een acoliet met wierook, gevolgd door de kruisdrager en acolieten met kandelaars (eventueel met ratel), en ten slotte de priester met het Allerheiligste. Er wordt een passend lied gezongen. Bij het rustaltaar wordt het Allerheiligste opnieuw bewierookt en in het tabernakel geplaatst. Na een ogenblik stilte keren priester en acolieten in stilte terug naar de sacristie.
  • Altaarontbloting: kruis, kandelaars en doeken worden verwijderd en naar de sacristie gebracht. Eventueel worden ook bloemversieringen weggehaald. Kruisbeelden die niet verwijderd kunnen worden, worden afgedekt. Zo wordt de aandacht gericht op het ene kruis dat op Goede Vrijdag centraal zal staan.

Paaswake en Pasen

Paaswake (Luc. 24,1-12) en Pasen (Joh. 20,1-9)

Waarom zoekt u de Levende onder de doden? Hij is niet hier, Hij is verrezen! // woorden uit de Paaswake

Die woorden hoorden de vrouwen bij het lege graf van Jezus. Ze waren vroeg vertrokken, nog voor het licht werd. Niet om een verrijzenis te aanschouwen, maar om zijn lichaam te balsemen. Ze verkeerden in diepe rouw. Maar dan blijkt het graf open. Jezus’ lichaam is verdwenen. In plaats daarvan verschijnen er engelen die zeggen: Hij leeft!

Wanneer de vrouwen dit aan de apostelen vertellen, worden ze niet geloofd. Het lijkt de leerlingen “kletspraat”.

Hoe herkenbaar is dit vandaag de dag. Voor velen is God een herinnering uit het verleden. De Kerk een museum. De boodschap van Pasen? Beuzelpraat.

En toch… vieren wij ook vandaag Pasen. Over de hele wereld klinkt het geloof: Christus is verrezen! Die boodschap is niet verleden tijd, maar levend. De Tsjechische theoloog Tomáš Halík zei daarover:
“Zolang Pasen slechts als historisch feit wordt verkondigd, raakt niemand de kern. Pas als het gaat leven in de harten van mensen, wordt Pasen evangelie.”

Dat geldt ook voor de eerste getuigen. Zelfs Petrus geloofde niet meteen. Hij vond alleen de zwachtels, de lijkwade. Geen engelen meer. En hij ging “verbaasd nadenkend” terug naar huis. Alleen feiten overtuigden hem niet.

Wat wél overtuigt, is wat de vrouwen kregen aangereikt: Herinnert u wat Hij gezegd heeft… De sleutel ligt in dat ene woord: herinneren. Toen de vrouwen Jezus’ woorden opnieuw tot zich lieten doordringen – toen begon het te leven in hun hart. Wat eerst alleen verdriet was, werd geloof. In het lege graf ontdekten zij de Levende.

En dat is ook voor ons de weg. Niet het graf bewijst het leven. Maar Gods Woord, dat tot leven komt in ons hart. Ook ons hart kan een graf zijn, wanneer we God vergeten. Maar als we ons zijn Woord herinneren, opnieuw binnenlaten, verandert er iets.

Want als wij met Christus zijn gestorven, dan mogen wij geloven dat we ook met Hem zullen leven. Paulus zegt het ons (vandaag) nog eens:
Door het doopsel zijn wij met Christus begraven, opdat wij zouden opstaan tot nieuw leven.

Pasen is geen herinnering aan iets dat was. Pasen gebeurt vandaag – als wij het durven geloven. Als wij ons Jezus’ woorden herinneren. Als wij in Hem willen opstaan uit alles wat doods is in ons leven. Als wij met Hem willen verrijzen.

Broeders en zusters, zoek de Levende niet onder de doden. Herinner u wat Hij heeft gezegd. “Op de derde dag zal Hij verrijzen”.

Hij leeft – ook in u! Alleluia. Amen.

Zalig Pasen!

Pastoor Geudens

Gebedsgroepen LKZ mei 2025

Zaterdag 3 mei – Gebedsdag LKZ Nijmegen
Geestelijke leiding: pastoor H. Vernooij
Locatie: Pelgrimshuis Casa Nova, Pastoor Rabouplein 5, Heilig Landstichting

Programma:

  • 10.30 uur: Rozenkransgebed
  • 11.00 uur: Heilige Mis
  • 12.00 uur: Lunchpauze
  • 13.00 uur: Conferentie en Lof
  • Einde: ca. 15.00 uur

Informatie: Joep Habets – e-mail: habetsjoep@gmail.com | tel: 06-22951332


Zondag 11 mei – Gebedsmiddag LKZ Smakt/Venlo
Geestelijke leiding: pastoor Geudens
Locatie: Kerk van St. Jozef, Sint Jozeflaan 58, Smakt

Programma:

  • 15.00 uur: Heilige Mis met preek
  • Aansluitend: Aanbidding van het Allerheiligst Sacrament, rozenkransgebed en biechtgelegenheid
  • 16.15 uur: Zegen met het Allerheiligst Sacrament en Tantum Ergo
  • Daarna: Gezellig samenzijn in de rectoraatswoning naast de kapel

Contactpersoon: mevr. Beurskens – tel: 077-4722959 | e-mail: hbcb@hetnet.nl


Woensdag 14 mei – Gebedsdag LKZ Amsterdam
Geestelijke leiding: pastoor pater Knudsen of pater Hagenbeek
Locatie: Sint-Agneskerk, Amstelveenseweg 161-163, Amsterdam

Programma:

  • 11.00 uur: Heilige Mis
  • Aansluitend: Lof en conferentie in de pastorie
  • Einde: ca. 14.00 uur

Informatie: mevr. Anki Garthoff – e-mail: anki.garthoff@kpnmail.nl


Dinsdag 20 mei – Gebedsavond LKZ Heer (Maastricht)
Geestelijke leiding: Mgr. E. de Jong
Locatie: RK Kerk St. Petrus Banden, Heer (Maastricht)

Programma:

  • 18.30 uur: Rozenkransgebed en Marialitanie
  • 19.00 uur: Heilige Mis
  • 19.30 uur: Aanbidding van het Heilig Sacrament met o.a. de Barmhartigheidsrozenkrans, zang, een korte lezing uit de Boodschap van de Barmhartige Liefde en biechtgelegenheid
  • Aansluitend: Gezellig samenzijn in de sacristie

Contactpersoon: mevr. Ria Schrijnemaekers – tel: 043-3618906 | e-mail: m.schrijnemaekers@ziggo.nl