De volle aflaat voor de overledenen
Wij kunnen ten behoeve van de zielen in het vagevuur een volle aflaat verdienen (éénmaal) vanaf de middag van 1 november tot en met 2 november. Dit doen we door een kerk te bezoeken (dit hoeft niet per de parochiekerk te zijn) en daar de Geloofsbelijdenis (het Credo) en het Onzevader te bidden.
Daarnaast moet aan de gebruikelijke voorwaarden voor het verkrijgen van een volle aflaat worden voldaan:
- De sacramentele biecht
(Aan deze voorwaarde kan enkele dagen vóór of ná het kerkbezoek worden voldaan. Met één biecht kunnen meerdere volle aflaten worden verkregen, mits men elke gehechtheid aan de zonde, ook de dagelijkse zonde, afwijst).
- Het ontvangen van de eucharistische communie.
- Het gebed volgens de intenties van de Paus (het bidden van een Onzevader, Weesgegroet en Eer aan de Vader).
- Het vrij zijn van elke gehechtheid aan de zonde, ook de dagelijkse zonde.
Dezelfde mogelijkheid geldt in de Octaaf van Allerzielen (van 1 tot en met 8 november) voor de gelovige die vroom het kerkhof bezoekt en daar — al is het maar in gedachten — bidt voor de overleden gelovigen. Ook hier gelden steeds dezelfde algemene voorwaarden (biecht, communie, gebed voor de intenties van de paus en onthechting van de zonde).
De waarde van de aflaten
De gedachtenis van alle overleden gelovigen (Allerzielen) roept bij ons herinneringen op aan hen die ons zijn voorgegaan. Het wekt in ons het verlangen om in gebed de band van liefde te vernieuwen die ons tijdens hun aardse leven met hen verbond. Dit noemen we suffragie (voorbede of hulp) — een woord dat afkomstig is van het Latijnse suffragari, wat betekent: te hulp komen, ondersteunen of bijstaan.
De Kerk leert ons dat wij de zielen van onze overleden dierbaren op verschillende manieren kunnen helpen:
- Door het laten opdragen van Heilige Missen;
- Door de verdiensten die wij opbouwen met liefdadigheidswerken;
- Door het toepassen van aflaten.
Vooral op deze laatste praktijk — die de laatste tijd wat in de vergetelheid is geraakt — willen we hier korter bij stilstaan.
Wat is een aflaat?
De Catechismus van de Katholieke Kerk geeft de volgende definitie:
„Een aflaat is de kwijtschelding voor God van de tijdelijke straffen voor zonden waarvan de schuld reeds is vergeven. Deze kwijtschelding wordt door een juist ingestelde gelovige onder bepaalde voorwaarden verkregen door tussenkomst van de Kerk, die als bedienares van de verlossing de schat van de voldoeningen van Christus en de heiligen beheert en uitdeelt.”
De katholieke theologie leert dat elke zonde twee gevolgen heeft: zij veroorzaakt schuld én brengt straf met zich mee.
- De schuld is de breuk of beschadiging van onze vriendschap met God. Deze schuld wordt vergeven door de sacramentele absolutie in de biecht, waarmee God de zonde uitwist.
- De tijdelijke straf blijft echter ook na de vergeving bestaan. Dit moeten we niet zien als een ‘wraakactie’ of straf van God zoals in het menselijk strafrecht, maar als een natuurlijk gevolg van de zonde zelf.
Zonde beschadigt en besmet de mens namelijk ook van binnen. Het maakt het herstellen van de vriendschap met God moeizamer en laat een neiging tot het kwaad achter.
Vergelijk het met een fysieke wond: zelfs als het bloeden is gestopt, blijft de plek pijnlijk en kwetsbaar. Een klein stootje kan de wond weer doen opengaan. Het lichaam moet moeite doen om het weefsel volledig te herstellen; pas dán zijn we echt genezen.
De zonde is een wond aan de ziel. Ook na berouw en vergeving blijft er een zwakheid achter, waardoor we sneller hervallen op de plek waar we al eens gevallen zijn. Aflaten (die we ook voor onszelf kunnen verkrijgen, zoals in een Heilig Jaar) werken als een genezend medicijn: ze versterken ons voornemen om de zonde af te zweren en helpen ons om ons weer helemaal op Gods wil te richten.
De noodzaak van loutering
Denk aan een vriendschap die zwaar beschadigd is geweest. Zelfs als de fout vergeven is, kost het tijd om de relatie weer helemaal onbevangen en hecht te maken.
Wij twijfelen niet aan Gods bereidheid om ons weer in Zijn armen te sluiten, maar wel aan ons eigen vermogen om ons zomaar los te maken van alle verkeerde gehechtheden. Daarvoor is zuivering nodig. De tijdelijke straf is dus geen wraak van God, maar de tijd die wij nodig hebben om ons vermogen te herstellen om God boven alles lief te hebben.
Deze zuivering gebeurt óf tijdens ons aardse leven (door beproevingen, liefdadigheid, boete en aflaten), óf na onze dood in het vagevuur. Aangezien we er niet zomaar vanuit kunnen gaan dat we bij ons sterven al volkomen zuiver zijn, voorziet Gods gerechtigheid in een louteringstijd na de dood. De Catechismus zegt hierover:
„Zij die in vriendschap met God sterven, maar nog onvolmaakt gezuiverd zijn, ondergaan na hun dood een loutering om de heiligheid te verkrijgen die nodig is om de vreugde van de hemel binnen te treden — hoewel zij zeker zijn van hun eeuwige redding.”
De gemeenschap van de heiligen
Op deze weg van zuivering staan we er niet alleen voor. Zoals klimmers op een berg met elkaar verbonden zijn door een touw, zo zijn alle gelovigen met elkaar verbonden via de Gemeenschap van de Heiligen. Wat de één doet of draagt in verbondenheid met Christus, draagt vrucht voor de gehele Kerk.
Zoals de Catechismus leert:
„Wij geloven in de gemeenschap van alle gelovigen in Christus: hen die op aarde pelgrimeren, de overledenen die hun zuivering ondergaan, en de heiligen in de hemel; samen vormen zij één Kerk. In deze gemeenschap luistert Gods barmhartige liefde voortdurend naar onze gebeden.”
Hierin ligt de grote waarde van onze voorbeden en aflaten voor de overledenen: wij mogen hen helpen om de tijd van hun zuivering te verkorten. Het is een prachtig werk van barmhartigheid om te bidden voor onze gestorven familieleden en vrienden. Nog mooier is het om te bidden voor de meest verlaten zielen in het vagevuur — de zielen voor wie niemand meer bidt. Door voor hen te bidden, maken we vrienden in de hemel die ons later met vreugde zullen ontvangen.
Hoe kunnen we de overledenen helpen?
De dood verbreekt onze band met de overledenen niet. De Kerk — de strijdende Kerk (op aarde), de louterende Kerk (in het vagevuur) en de zegevierende Kerk (in de hemel) — zijn als communicerende vaten met elkaar verbonden:
- De heiligen in de hemel kunnen voor ons bidden en ons helpen.
- De zielen in het vagevuur kunnen voor zichzelf geen verdiensten meer opbouwen, maar wíj kunnen hen wel helpen door hun zuivering te verlichten en te verkorten.
De Kerk reikt ons verschillende middelen aan om de overledenen bij te staan:
- De Heilige Mis: Dit is het allerbelangrijkste en meest doeltreffende middel. In de eucharistie wordt het offer van Christus vernieuwd; het is de hoogste daad van aanbidding en eerherstel die we God voor de overledenen kunnen aanbieden.
- Het gebed: Bidden voor vergeving en redding van onze geliefden is God zeer welgevallig, omdat het aansluit bij Zijn wil om iedereen te redden. Denk hierbij in het bijzonder aan het bidden van de rozenkrans (met na het Eer aan de Vader de aanroeping: „Geef hen, Heer, de eeuwige rust…”).
- Goede werken en offers: Versterving, kleine offers, aalmoezen en daden van naastenliefde opdragen als eerherstel voor hun zonden.
- Het verdienen van aflaten: Door het toepassen van de kerkelijke aflaten op de overledenen.
Praktische samenvatting voor Allerheiligen en Allerzielen
- 1 en 2 november (Allerheiligen & Allerzielen):
Je kunt één volle aflaat verdienen voor een overledene door vanaf de middag van 1 november tot en met 2 november een kerk te bezoeken en daar ten minste één Onzevader en het Credo te bidden, mits voldaan is aan de voorwaarden (biecht, communie, gebed voor de paus en afkeer van zonde).
- 1 tot en met 8 november (Octaaf van Allerzielen):
Je kunt elke dag één volle aflaat verdienen voor de overledenen door vroom een kerkhof te bezoeken en daar te bidden voor de gestorvenen (onder dezelfde algemene voorwaarden).
(Let op: Eén biecht is voldoende voor het verkrijgen van meerdere aflaten in deze periode, maar de communie en het gebed voor de intenties van de Paus moeten voor elke aflaat opnieuw worden verricht).
Vertaling uit het Italiaans >>> https://www.facebook.com/simona.serafini1
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.